لنگرهای بالابر برای بتن: رتبه بندی بار، انتخاب و استفاده ایمن در پیش ساخته

یک خدمه در یک محوطه پیش ساخته در حال بلند کردن یک پانل دیواری 6.4 تنی هستند. چهار لنگر با سر کروی در پانل ریخته می‌شود، بنابراین محاسبات ساده به نظر می‌رسد: 6.4 تقسیم بر چهار، 1.6 تن در هر لنگر است، و لنگرهای 2.5 تنی در قفسه باید بیش از اندازه کافی باشد. پانل 300 میلی متر بالا می رود و یک لنگر مخروطی از بتن را از صورت بیرون می کشد. خود لنگر آسیبی ندیده است. بتن اطراف آن نبود.

این فاصله بین عدد چاپ شده روی لنگر و باری که پانل در واقع حمل می کند، جایی است که اکثر مشکلات بلند کردن در آن وجود دارد. یک لنگر 2.5 تنی تحت مجموعه ای از شرایط تعریف شده تنها 2.5 تن است: حداقل مقاومت بتن در لحظه بالابر، حداقل فاصله لبه، حداقل فاصله، جهت کشش مشخص، و کلاچ که به درستی روی سر قرار می گیرد. یک شرط را تغییر دهید و ظرفیت واقعی می تواند بسیار پایین تر از برچسب باشد.

آنچه در ادامه می‌آید، توضیحی عملی از نحوه انتخاب لنگرهای بالابر برای بتن، نحوه خواندن جدول‌های بار، و مواردی است که هنگام خرید لنگرها، کلاچ‌ها و لوازم مغناطیسی که آنها را در قالب نگه می‌دارند، در پرس و جو قرار دهید.

پاسخ کوتاه: ظرفیت کمترین دو عدد است

ظرفیت یک لنگر بالابر با توجه به هر قسمتی که ابتدا خراب شود تعیین می شود، لنگر فولادی یا بتن اطراف آن.

• در بتن قوی، ضخیم و محصور شده، معمولاً فولاد لنگر حاکم است. سر یا نگه می دارد یا نمی گیرد.
• در بتن جوان، پانل های نازک یا لنگرهایی که نزدیک به یک لبه آزاد قرار می گیرند، بتن حاکم است. لنگر از بالابر جان سالم به در می برد، اما با یک مخروط پانل متصل می شود.

عملاً، بار قابل استفاده یک لنگر بالابر ریخته‌گری همیشه کوچک‌تر از ظرفیت فولادی و ظرفیت شکست بتن است که در مقاومت بتن که هنگام سفت شدن قلاب جرثقیل وجود دارد، ارزیابی می‌شود. هر چیز دیگری در یک کاتالوگ پاورقی برای آن جمله است.

سه سوال تقریباً برای هر انتخابی تصمیم می‌گیرند، و قبل از سفارش لنگر ارزش پاسخ کتبی را دارند:

1. وزن عنصر چقدر است و لنگرها چقدر آن وزن را به طور ناهموار تقسیم می کنند؟
2. پانل در لحظه بلند شدن چه مقاومت بتن خواهد داشت نه در 28 روز؟
3. بار در کدام جهت عمل می کند و با برداشتن لقی چقدر تقویت دینامیکی حاصل می شود؟

یک لنگر با اندازه وزن عنصر به تنهایی تنها به سوال اول پاسخ می دهد. به همین دلیل است که دو کارخانه می توانند یک لنگر 5 تنی را خریداری کنند و نتایج بسیار متفاوتی از آن بگیرند.

خواندن جدول بارگذاری: جزئیاتی که کلاس بار واقعی را تعیین می کند

اکثر سوالات با وزنه شروع می شود و در یک کلاس بار متوقف می شود. تفاوت‌های بین تامین‌کنندگان در مفروضات زیر شکل سرفصل است و این فرضیات به ندرت در یک نقل قول چاپ می‌شوند. یک کاتالوگ ممکن است حداقل مقاومت بتن را 15 نیوتن بر میلی متر مربع در بالابر ذکر کند، دیگری ممکن است 20 نیوتن بر میلی متر مربع را در نظر بگیرد. یکی ممکن است یک کشش کاملا محوری را فرض کند، دیگری ممکن است یک زاویه کوچک اجازه دهد. بنابراین مقایسه کلاس های بار خالی بین دو برند میانبر غیر قابل اعتمادی است.

پشت آن میز پنج چهره دیگر قرار دارند که تصمیم می‌گیرند کلاس انتخابی در عمل پایدار بماند یا خیر. حداقل مقاومت بتن در بالابر، حداقل فاصله لبه، حداقل فاصله لنگر، ضریب کاهش برای کششی که محوری نیست، و ضریب دینامیکی اعمال شده به بالابر. هر پنج مورد را به صورت کتبی بخواهید. تامین کننده ای که نمی تواند آنها را در یک سند واحد تولید کند، تامین کننده ای است که محاسبه را به شما واگذار می کند.

یک عادت دیگر که ارزش آن را دارد: طوری طراحی کنید که انگار فقط دو لنگر بار را حمل می کنند، حتی زمانی که چهار لنگر داخل آن ریخته می شود. پانل های پیش ساخته به ندرت کاملاً مسطح هستند و یک پانل کمی خمیده بیشتر بار را به دو لنگر منتقل می کند در حالی که دو لنگر دیگر تقریباً بیکار می مانند. این روش استاندارد در بسیاری از یاردهای پیش ساخته است و ارزان ترین بیمه موجود است.

لنگرهای نصب، لنگرهای دو سوراخ و کلاچ های بالابر

سه جزء یک سیستم بالابر ریخته گری را تشکیل می دهند و هر یک بخش متفاوتی از مشکل را حل می کند.

لنگرهای نعوظ با سر کروی برای میخ های عمودی مستقیم

یک لنگر نعوظ کروی با سر گرد آن در یک شکاف کم عمق در سطح بتن به عنصر ریخته می شود. یک کلاچ حلقه ای روی سر می افتد، به طور مکانیکی درگیر می شود و در امتداد محور لنگر می کشد. این سریع ترین و قابل پیش بینی ترین انتخاب در یک کارخانه پیش ساخته است، به همین دلیل است که انتخاب پیش فرض برای پانل های دیواری، ستون ها و تیرهایی است که به صورت عمودی از بستر بلند می شوند.

لنگر نعوظ Erection Anchor ابزاری تخصصی است که برای بلند کردن و محکم کردن عناصر بتنی پیش ساخته در طول حمل و نقل، نصب و مونتاژ طراحی شده است. تولید شده توسط ... مشاهده محصول →

لنگرهای دو سوراخ برای کج کردن، چرخاندن و زنجیر زدن

لنگر دو سوراخه یک صفحه فولادی مسطح با دو دهانه است که همسطح ریخته شده یا کمی فرو رفته است. یک زنجیر یا بند سیم طناب از صفحه عبور می کند که به عنصر اجازه می دهد تا 90 درجه بچرخد بدون اینکه بار را وارد سر که برای کشش محوری طراحی شده است وارد کند. هنگامی که یک پانل باید از صاف به عمودی کج شود، یا برای تکمیل برگردانده شود، یک لنگر دو سوراخ انعطاف‌پذیری را می‌دهد که یک لنگر با سر کروی نمی‌تواند. همچنین بار را روی یک صفحه جوش داده شده یا آهنگری طولانی تر پخش می کند که مناسب عناصر ضخیم تر و سنگین تر است.

لنگر دو سوراخ توضیحات کوتاه محصول مشاهده محصول →

کلاچ های بالابر: نیمه قابل استفاده مجدد که فرسوده می شود

لنگرها در بتن می مانند. کلاچ ها در حیاط می مانند و صدها بار به سر کار باز می گردند. این باعث می شود که کلاچ به عنوان قسمت متحرک در سیستم، و قطعات متحرک فرسوده شود. عمق درگیری، نیروی فنر، وضعیت پین و هرگونه تغییر شکل در شعاع باربر همگی مسیر بار بین قلاب جرثقیل و بتن را تغییر می دهند. کلاچی که فقط تا حدی درگیر می شود بار را روی ناحیه کوچکی از سر متمرکز می کند و شکستی که ایجاد می کند مانند یک نقص لنگر به نظر می رسد حتی اگر لنگر هرگز طبق طراحی بارگیری نشده باشد.

استحکام بتن در بلند کردن: پاورقی پشت اکثر شکست ها

در اینجا مقایسه ای است که نحوه خواندن جدول بارگذاری را تغییر می دهد. ظرفیت شکست بتن تقریباً با ریشه مربع مقاومت فشاری مقیاس می شود، رابطه ای که در طراحی شکست بتن استفاده می شود. بتن را از 30 نیوتن بر میلی‌متر مربع به 15 نیوتن بر میلی‌متر مربع در لحظه بلند کردن بریزید و ظرفیت کنترل‌شده بتن نصف نمی‌شود، اما به حدود 71 درصد ارزش جدول (ریشه دوم 0.5) کاهش می‌یابد. روی یک لنگر اسمی 2.5 تنی که تقریباً 1.77 تن ظرفیت واقعی باقی می‌گذارد، برای همان لنگر، در همان پانل، با همان جرثقیل.

کارخانه های پیش ساخته زود بلند می شوند، گاهی اوقات در عرض 10 تا 14 ساعت پس از ریخته گری، و تا زمانی که شرایط مقاومت در جدول بار رعایت شود، طبیعی و قابل قبول است. مشکل این است که یک رژیم پخت تنها یک قدرت واحد تولید نمی کند. یک پانل پخت شده با بخار در وسط یک قالب باتری می تواند در طول شب به 25 تا 35 نیوتن بر میلی متر مربع برسد، در حالی که یک پانل که همزمان در گوشه ای سرد از حیاط ریخته می شود ممکن است 8 تا 12 نیوتن بر میلی متر مربع باشد. ترکیب یکسان، شیفت یکسان، ظرفیت بالابری بسیار متفاوت.

مکعب‌ها یا استوانه‌هایی که در کنار عنصر قرار گرفته‌اند، تنها معیار صادقانه هستند و باید در زمان بلند کردن آزمایش شوند نه در 28 روز. یک عادت مفید کار این است که قدرت بالابری مورد نیاز را روی قالب مشخص کنید و جرثقیل را نگه دارید تا نمونه از آن عبور کند، مهم نیست که شیفت چگونه در حال اجرا است. بلند کردن یک پانل یک ساعت زودتر رایج‌ترین مسیر برای شکست مخروط بتنی است و یک لنگر کاملاً جدید در کنار یک دهانه در مقابل عنصر باقی می‌گذارد.

فاصله لبه، فاصله و ضخامت پانل

هر میز لنگر سه عدد چیدمان را منتشر می کند و فاصله لبه همان چیزی است که با آن بحث می شود، معمولاً به این دلیل که لنگر مرتب تر به گوشه به نظر می رسد.

برای یک لنگر کلاس 5 t، حداقل فواصل معمولی لبه منتشر شده در محدوده 150 تا 250 میلی متر قرار می گیرند و با کلاس بار رشد می کنند زیرا مخروط بتنی که در برابر کشش مقاومت می کند نیاز به فضا دارد تا توسعه یابد. کشش موازی با لبه آزاد بدترین جهت گیری در کل سیستم است، و کاتالوگ ها معمولاً یا یک کاهش شدید اعمال می کنند یا به طور کامل ترتیب را رد می کنند. اگر هندسه عنصر حداقل فاصله لبه را اجازه ندهد، آرایش بالابر باید تغییر کند: لنگرهای بیشتر در کلاس پایین تر، موقعیت لنگر متفاوت، یا یک قاب بالابر که بار را محوری نگه می دارد.

فاصله گذاری نیز به همین صورت عمل می کند. دو لنگر با فاصله 300 میلی متر از هم دو برابر ظرفیت یک لنگر را ایجاد نمی کنند، زیرا مخروط های بتنی آنها روی هم قرار می گیرند و حجم یکسانی بتن در برابر هر دو بار مقاومت می کند. جداول معمولی به حداقل فاصله ای نیاز دارند که بر حسب میلی متر در هر کلاس بار یا مضربی از طول لنگر بیان می شود و با افزایش کلاس بار، این نیاز تنگ تر می شود.

ضخامت پانل از طول لنگر به علاوه پوشش پایین، معمولاً 20 تا 30 میلی متر است. کوتاه‌تر کردن لنگر برای قرار دادن پانل نازک‌تر، دقیقاً جاسازی‌شده‌ای را که ظرفیت را فراهم می‌کند حذف می‌کند. هنگامی که یک دیوار 120 میلی متری باید بلند شود، پاسخ یک لنگر کوتاه است که برای عناصر نازک طراحی شده است، نه یک لنگر استاندارد با 60 میلی متر زمین از انتهای آن.

تعمیر لنگر در قالب بدون حرکت دادن آن

لنگری که در حین ارتعاش 15 میلی متر جابه جا می شود تا آنجا که به بتن مربوط می شود لنگر متفاوتی است، زیرا فاصله لبه اندازه گیری شده دیگر همان چیزی نیست که در نقشه وجود دارد. تثبیت مغناطیسی این مشکل را به خوبی حل می کند. آهنرباهای وارد شده، ساقه یا صفحه لنگر بالابر را به سختی در برابر صفحه قالب نگه می دارند، بنابراین لرزاننده های داخلی بدون اینکه لنگر را از موقعیت خارج کنند، از روی آنها عبور می کنند. تلورانس موقعیت در اکثر کارهای پیش ساخته به صورت مثبت یا منفی 5 تا 10 میلی متر بیان می شود و پس از ریخته گری به جای اینکه فرض شود تأیید می شود.

آهن ربا را وارد کنید آهنربا درج در سازه های تولید بتن پیش ساخته برای ایجاد فضاهای آزاد در قطعات کار برای تثبیت درج های بتنی استفاده می شود. آهنرباهای داخلی در ... مشاهده محصول →

فرورفتگی سر سزاوار همین توجه است. اگر خمیر بتن در حین ریختن به داخل فرورفتگی برود، کلاچ نمی تواند در عمق کامل قرار گیرد و بار روی قسمتی از سر فرود می آید. بررسی کنید که شکاف قبلی محکم روی سر قرار گرفته باشد، آن را در هر دوره تمیز کنید، و هر لنگری که فرورفتگی آن با بتن سخت شده پر شده است را به جای اینکه بخواهید آن را روی تخت خرد کنید، رد کنید. برای نگاهی دقیق تر به مکانیک، توضیح مفیدی در مورد آن وجود دارد چگونه آهنرباهای درج سخت افزار بالابر را در قالب های پیش ساخته نگه می دارند که موقعیت، قدرت آهنربا و رهاسازی را پوشش می دهد.

حالت های شکست و آنچه آنها را تحریک می کند

توجه کنید که تعداد کمی از این خرابی ها توسط خود فولاد لنگر ایجاد می شود. اکثر آنها در بتن، در طرح یا در سخت افزار قابل استفاده مجدد قرار دارند، به این معنی که بیشتر آنها با کاغذبازی و چک لیست قابل پیشگیری هستند تا با لنگر سنگین تر.

بازرسی، استفاده مجدد و ذخیره سازی

لنگرهای ریخته گری اقلام یکبار مصرف هستند. هیچ چیز در مورد لنگر تعبیه شده برای یک بار ریختن دوم طراحی نشده است و به لنگری که تا حد خود کشیده شده است، حتی اگر بدون تغییر به نظر برسد، نباید دوباره اعتماد کرد.

کلاچ ها، زنجیرها، چرخاننده ها و قلاب ها قابل استفاده مجدد هستند، دقیقاً به همین دلیل است که به جای یک نگاه قبل از شیفت نیاز به یک روال بازرسی کتبی دارند. عمق درگیری را نسبت به بعد قطعه جدید بررسی کنید، به دنبال یک سنجاق خمیده یا چسبنده، فنر خسته، شکاف در شعاع باربر باشید و به اندازه کافی ضخیم رنگ کنید که اعوجاج را پنهان کند. به جای پس از خرابی، محدودیت سایش ثابت را تعویض کنید و تاریخ تعویض را روی دستگاه ثبت کنید.

ذخیره سازی یک جزئیات کوچک با جلوه بزرگ است. لنگرها را خشک و در گروه های کلاس بار اصلی خود نگه دارید، زیرا جعبه مخلوط یکی از ساده ترین راه ها برای قرار دادن لنگر 2.5 تنی در جایی است که لنگر 5 تنی در نظر گرفته شده است. زنگ زدگی سطح سبک روی سر به طور خودکار رد نمی شود، اما باید قبل از اینکه کلاچ کار کند تمیز و بررسی شود. هر چیزی که خم شده، ترک خورده یا تغییر شکل داده است، در سطل قراضه می رود، نه روی قفسه.

قبل از ثبت سفارش چه چیزی را باید تایید کرد

یک پرسش لنگر بالابر که به نکات زیر پاسخ می دهد، معمولاً به جای سه دور سؤال در مورد ضخامت پانل، با یک کلاس بار قابل استفاده در اولین پاسخ بازمی گردد.

1. وزن عنصر، به علاوه امکان اشتراک ناهموار بین لنگرها.
2. مقاومت بتن در لحظه بلند کردن، برگرفته از برنامه تولید به جای رقم 28 روزه.
3. حداقل فاصله لبه و فاصله موجود در پانل واقعی، نه در یک طراحی ایده آل.
4. طول لنگر در برابر ضخامت پانل، از جمله پوشش پایین.
5. جهت کشش در هنگام بلند کردن، چرخش و نعوظ، با عوامل زاویه اعمال شده.
6. قطر سر و مدل دقیق کلاچ متناسب با آن، به عنوان مرجع متقابل در سفارش.
7. جدول بار در نوشتن، از جمله کاهش قدرت و زاویه.
8. نقشه‌های ابعادی با تلورانس‌ها، و اینکه آیا قسمت شکافی با لنگر عرضه می‌شود یا خیر.
9. زمان تحویل برای نمونه ها و دسته، و نحوه بسته بندی لنگرها بر اساس کلاس بار.
10. در دسترس بودن کلاچ های جایگزین و قطعات یدکی از همان منبع.

گیاهانی که چندین خانواده عناصر را اجرا می کنند معمولاً استانداردسازی در دو یا سه کلاس بار و نگه داشتن کلاچ های منطبق در یک جعبه را ارزان تر می دانند. ترکیبات کمتر روی تخت به معنای شانس کمتری برای قرار دادن لنگر اشتباه در بعد از ظهر جمعه است.

سوالات متداول در مورد لنگر بالابر برای بتن

لنگر بالابر برای بتن دقیقاً چیست؟

این یک جزء فولادی ریخته‌گری است که در یک عنصر پیش‌ساخته تعبیه شده است تا یک جرثقیل بتواند آن عنصر را ببرد، بچرخاند، حمل و نصب کند. دو شکل متداول عبارتند از لنگرهای نعوظ با سر کروی که توسط یک کلاچ حلقه ای درگیر می شوند و لنگرهای دو سوراخه که یک طناب سیمی یا بند را می پذیرند. هر دو با انتقال بار قلاب به حجم مشخصی از بتن کار می کنند.

برای پانل 5 تی به کدام کلاس بار نیاز دارم؟

اگر چهار لنگر در آن ریخته شود و طراحی امکان اشتراک گذاری ناهموار را فراهم کند، رقم کار 5 تن تقسیم بر دو می شود که قبل از فاکتورهای دینامیکی و زاویه، 2.5 تن در هر لنگر است. این باعث می شود که یک کلاس 2.5 تنی کف مطلق و یک کلاس 5 تی انتخابی بهتر باشد، به خصوص زمانی که پانل کج می شود یا کشش کاملاً محوری نیست. برای تصمیم گیری نهایی جدول بار تامین کننده را تایید کنید.

لنگر بالابر چقدر باید تعبیه شود؟

هر آنچه که جدول بار برای آن کلاس بیان می کند. طول کاتالوگ معمولی از 90 تا 120 میلی متر برای یک لنگر 1.3 تنی تا 350 تا 470 میلی متر برای یک لنگر 20 تنی است. عمق جاسازی هم ظرفیت بتن و هم حداقل ضخامت پانل را تعیین می کند، بنابراین ابعادی برای تنظیم در محل نیست.

آیا می توان بتن را قبل از رسیدن به مقاومت 28 روزه بلند کرد؟

بله. عناصر پیش ساخته معمولاً در عرض یک روز برداشته و بلند می شوند و جداول بارگذاری برای این واقعیت نوشته می شود. شرط این است که بتن به حداقل مقاومت بیان شده برای لنگر در زمان بالابر رسیده باشد، که با مکعب ها یا استوانه هایی که در کنار عنصر عمل می کنند تأیید می شود. رقم 28 روزه تقریباً هیچ ربطی به تصمیم برداشتن ندارد.

چقدر می توان لنگر را به لبه نزدیک کرد؟

هرگز از حداقل منتشر شده نزدیکتر نیست، و این حداقل با کلاس بار افزایش می یابد. برای یک لنگر کلاس 5 t، حداقل فواصل لبه منتشر شده معمولی بین 150 تا 250 میلی متر قرار دارد. اگر هندسه پانل اجازه نمی دهد، آرایش بالابر باید به جای فاصله لبه تغییر کند، زیرا کشش موازی با یک لبه آزاد کمترین بخش را در کل سیستم دارد.

آیا لنگرهای بالابر قابل استفاده مجدد هستند؟

خود لنگرها اینطور نیستند، زیرا در بتن ریخته می شوند و در آنجا می مانند. کلاچ ها، غل و زنجیرها قابل استفاده مجدد هستند و قطعاتی هستند که به جای پس از خرابی، نیاز به چرخه بازرسی مستند و تعویض در حد سایش دارند.

وقتی کلاچ پوشیده می شود چه اتفاقی می افتد؟

عمق درگیری کاهش می یابد، بار روی ناحیه کوچکتری از سر متمرکز می شود و کلاچ می تواند در حالی که پانل در هوا است آزاد شود. در هر بازرسی بعد درگیری را با شکل قطعه جدید مقایسه کنید و هر کلاچی که چک نشد را به عنوان ضایعات در نظر بگیرید.

آیا زاویه کشش واقعا ظرفیت را تغییر می دهد؟

انجام می دهد و اغلب بیش از حد انتظار است. زمانی که بار در امتداد محور لنگر عمل می کند، ظرفیت بالاترین میزان است. همانطور که کشش از آن محور دور می‌شود، ظرفیت کاهش می‌یابد و اکثر کاتالوگ‌ها یا فاکتورهای کاهش را منتشر می‌کنند یا به کلاس بار بزرگ‌تری نیاز دارند. مگر اینکه یک بالابر محوری باشد، فاکتورهای زاویه در محاسبه تعلق دارند.

یک پانل باید چند لنگر داشته باشد؟

دو حداقل معمول است، و چهار در عناصر بزرگتر یا انعطاف پذیرتر رایج است، زیرا به جرثقیل کنترل بیشتری بر پانل هنگام خروج از تخت می دهد. لنگرهای بیشتر بار را به طور مساوی تقسیم نمی کنند، بنابراین طراحی معمولاً اجازه می دهد تا سهمی از بار توسط لنگرهای کمتری نسبت به تعداد کل ریخته شده حمل شود.

برای توصیه دقیق چه چیزی را باید به تامین کننده بفرستم؟

نقشه پانل با ضخامت، وزن عنصر، مقاومت بتن در بالابر، فواصل لبه های موجود، جهت کشش، و تعداد کلاچ های مورد نیاز. این بسته واحد معمولاً برای دریافت توصیه کلاس بار و مرجع کلاچ منطبق بدون یک دور حدس زدن کافی است.

دو چیز در بالابر پیش ساخته خطر را به همراه دارد و هیچ یک از آنها شماره چاپ شده روی جعبه لنگر نیست. بتن باید در روز به اندازه کافی قوی باشد و کلاچ باید سر را به همان صورتی که در زمان نو بود درگیر کند. این دو را درست بگیرید و یک لنگر 2.5 تنی دقیقاً همان کاری را انجام می دهد که جدول می گوید.

روال عملی کوتاه است. مقاومت بتن را در لحظه بالا بردن به جای 28 روز تایید کنید. لنگر را در فاصله و فاصله لبه منتشر شده آن نگه دارید. لنگر را با آهنربا در قالب نگه دارید که تحت ارتعاش حرکت نکند. ساییدگی کلاچ لگ در برابر یک شکل ثابت. روی تعداد کمی از کلاس‌های بار استاندارد کنید تا بستر را نتوان با کلاس اشتباه بارگیری کرد.

این پنج کار را انجام دهید و جدول بارگذاری به جای یک برگه بازاریابی تبدیل به یک سند قابل استفاده می شود. از آنها بگذرید و لنگر پس از بالابر همچنان عالی به نظر می رسد و در دهانه ای قرار می گیرد که هیچ کس انتظارش را نداشت.