چه چیزی دال های هسته توخالی را با پانل های پیش ساخته جامد متفاوت می کند؟

فرآیند ساخت از بستر ریخته گری تا پانل نهایی

دال های توخالی بر روی بسترهای ریخته گری بلند، اغلب به طول 100 تا 150 متر، با استفاده از روش های اکستروژن ریخته گری خشک یا شکل دهی لغزش با ریخته گری مرطوب تولید می شوند. در اکستروژن، یک ماشین در امتداد بستر حرکت می کند و بتن بسیار کم اسلامپ را در اطراف لوله های هسته تشکیل می دهد در حالی که آن را از طریق ارتعاش و عمل مارپیچ متراکم می کند. شکل دهی لغزشی از مخلوط کمی مرطوب تر و هسته های بادی یا سفت استفاده می کند که با پیشرفت دستگاه استخراج می شوند. هر دو روش پانل های پیوسته ای تولید می کنند که بعداً پس از رسیدن بتن به استحکام کافی، با استفاده از اره های الماسی به طول های مورد نیاز بریده می شوند.

توالی پیش تنیدگی و کشش

قبل از قرار دادن بتن، رشته های پیش تنیدگی در تمام طول بستر ریخته گری رزوه می شوند و با استفاده از جک های هیدرولیک به نیروهایی که معمولاً بین 100 تا 200 کیلونیوتون در هر رشته بستگی دارد بسته به اندازه رشته و الزامات طراحی، کشش داده می شوند. رشته ها در حین ریخته گری و پخت بتن تحت کشش باقی می مانند. زمانی که بتن به مقاومت رهاسازی تقریباً رسید 28 تا 35 مگاپاسکال ، معمولاً در عرض 12 تا 18 ساعت هنگامی که از بخار پخت استفاده می شود، رشته ها بریده یا آزاد می شوند. این نیروی کششی را به بتن منتقل می کند و یک تنش فشاری داخلی ایجاد می کند که با تنش های کششی ایجاد شده توسط بارهای سرویس مقابله می کند.

عملیات پخت و برش

محفظه‌های پخت با بخار یا پوشش‌های گرم شده افزایش استحکام را تسریع می‌کنند، بنابراین تخت‌های ریخته‌گری می‌توانند در یک چرخه روزانه مجدداً استفاده شوند. پس از رها شدن رشته، پانل‌ها به طول و عرض مشخص برش داده می‌شوند، با بریدگی‌ها، سوراخ‌ها و پخ‌ها در این مرحله یا با برش اره یا با قرار دادن بلوک‌ها قبل از ریخته‌گری. بررسی‌های کنترل کیفیت در این مرحله شامل اندازه‌گیری کمبر، بازرسی پایان سطح و تأیید ابعاد در برابر نقشه‌های پروژه قبل از انتقال پانل‌ها به محوطه ذخیره‌سازی برای بارگیری است.