مراحل بتنی پیش ساخته: سیستم های بالابر، نصب و حقایق کلیدی

آنچه شما باید ابتدا در مورد مراحل بتنی پیش ساخته بدانید

پله های بتنی پیش ساخته در خارج از محل در شرایط کنترل شده کارخانه تولید می شوند، سپس به عنوان واحدهای کامل حمل و نصب می شوند. این روش کیفیت ثابت، جدول زمانی نصب سریع‌تر و دوام ساختاری طولانی‌مدت را ارائه می‌کند که جایگزین‌های ریخته‌شده در محل اغلب نمی‌توانند مطابقت داشته باشند. یک واحد پله پیش ساخته برای ورودی مسکونی معمولاً بین 800 تا 2500 پوند بسته به تعداد بالابرها، عرض و تراکم مواد وزن دارد. واحدهای تجاری بزرگتر می توانند بیش از 5000 پوند باشند.

به دلیل این وزن، یک مناسب سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته اختیاری نیست - این عامل مرکزی است که تعیین می کند نصب به راحتی انجام می شود یا به یک حادثه ایمنی تبدیل می شود. هر پروژه ای که شامل مراحل پیش ساخته می شود نیاز به برنامه ریزی عمدی در مورد چگونگی بلند کردن، مانور دادن و قرار دادن آن واحدها با دقت دارد.

این مقاله دامنه کاملی را پوشش می‌دهد: سخت‌افزار بالابر، انواع لنگر، تنظیمات ریگ، محاسبات بار، پروتکل‌های ایمنی، و تفاوت‌های عملی بین تاسیسات مسکونی و تجاری. چه پیمانکار، مهندس یا متخصص تدارکات باشید، اطلاعات اینجا به اندازه کافی مشخص است که مستقیماً در کار مفید باشد.

چرا سیستم بالابر بیش از آنچه که اکثر پیمانکاران تصور می کنند اهمیت دارد؟

انداختن یا استفاده نادرست از یک واحد پله پیش ساخته بتنی فقط به محصول آسیب نمی رساند - باعث ایجاد مسئولیت می شود، پروژه را به تاخیر می اندازد و می تواند صدمات جدی ایجاد کند. بر اساس گزارش اداره آمار کار، حوادث ناشی از بتن و مصالح بنایی هر ساله سهم قابل توجهی از تلفات ساختمانی را تشکیل می دهند. سیستم های بالابر مناسب به طور مستقیم این خطر را کاهش می دهد.

یک سیستم بالابر برای پله های بتنی پیش ساخته معمولاً شامل چهار جزء است که با هم کار می کنند: درج بالابر تعبیه شده یا لنگر ریخته شده در بتن در طول ساخت، سخت افزار بالابر (کلاچ، قلاب، یا غل) که به درج متصل می شود، دکل (زنجیره، زنجیر، یا کابل)، و دستگاه بالابر، دستگاه بالابر یا دستگاه بالابر (دستگاه بالابر، کرا). ضعف در هر یک از این چهار حوزه کل سیستم را به خطر می اندازد.

رایج ترین نقطه خرابی رابط بین درج بالابر و سخت افزار است - به ویژه، استفاده از انواع کلاچ نامتناسب یا سخت افزار فرسوده با درج هایی که برای آنها طراحی نشده اند. سازندگانی مانند Halfen، Meadow Burke و تامین کنندگان دارای گواهینامه PCI دقیقاً به همین دلیل نمودارهای سازگاری را منتشر می کنند و نادیده گرفتن آنها یکی از دلایل اصلی رفع خرابی در پروژه های بتنی پیش ساخته است.

رده‌بندی بار و الزامات فاکتور ایمنی

هر درج بالابری تعبیه شده در یک پله بتنی پیش ساخته دارای حد مجاز بار کاری (WLL) است. استاندارد صنعت در آمریکای شمالی حداقل ضریب ایمنی 5:1 را برای درج های بالابر مورد استفاده در برنامه های پیش ساخته نیاز دارد. این بدان معناست که یک واحد پله‌ای 2000 پوندی به درج‌هایی با ظرفیت ترکیبی حداقل 10000 پوند در تمام نقاط بالابر فعال نیاز دارد.

هنگامی که فقط از دو نقطه بالابر استفاده می شود و ریگینگ زاویه ای کمتر از 90 درجه ایجاد می کند، بار روی هر پایه به طور قابل توجهی افزایش می یابد. در یک زاویه 60 درجه، هر پا تقریباً 115٪ از آنچه را که در حالت عمودی حمل می کند حمل می کند. در 45 درجه، این به 141 درصد می رسد. خدمه دکلینگ باید در هنگام انتخاب سخت افزار زاویه بند را در نظر بگیرند و سازندگان پله های پیش ساخته باید حداقل زوایای قلاب را در مستندات فنی خود مشخص کنند.

انواع درزهای بالابر مورد استفاده در پله های بتنی پیش ساخته

درج ریخته شده در بتن پایه و اساس کل سیستم بالابر است. به طور خاص برای مراحل بتنی پیش ساخته، سازندگان از چندین نوع درج مختلف بسته به هندسه پله، وزن و پیکربندی ریگ مورد نظر استفاده می کنند.

درج حلقه سیم پیچ

درج حلقه سیم پیچ از یک سیم یا میله حلقه دار تشکیل شده است که از سطح بتن بیرون زده و یک لنگر میله سیم پیچی که در داخل عنصر تعبیه شده است. اینها از جمله پرکاربردترین درج ها برای پله های بتنی پیش ساخته در ساخت و سازهای مسکونی هستند. آنها مقرون به صرفه، ساده برای استفاده، و سازگار با طیف وسیعی از تنظیمات کلاچ و قلاب هستند. حلقه های سیم پیچ استاندارد برای کاربردهای مرحله ای در ظرفیت های مختلف از 1000 تا 8000 پوند در هر درج موجود است.

یک محدودیت: حلقه های سیم پیچ به پوشش بتن کافی و فاصله لبه برای توسعه ظرفیت نامی خود نیاز دارند. در واحدهای پلکانی باریک یا پله‌های با محدودیت‌های هندسی سخت، این می‌تواند یک چالش طراحی باشد که باید در مرحله ساخت حل شود، نه در محل کار.

لنگرهای صفحه تخت و درج های فرول

لنگرهای صفحه تخت هم سطح با سطح بتن ریخته می شوند. آنها پیچ و مهره اختصاصی یا پیچ چشمی را می پذیرند و در کاربردهایی استفاده می شوند که یک حلقه بیرون زده با قالب یا تکمیل تداخل داشته باشد. درج‌های فرول نیز به همین صورت عمل می‌کنند - آنها آستین‌هایی با رزوه داخلی هستند که در بتن ریخته می‌شوند که یک پیچ چشمی بالابر را در حین نصب می‌پذیرند و می‌توانند پس از قرار دادن با یک پیچ استاندارد وصل شوند.

درج های فرول به ویژه در مراحل بتنی پیش ساخته معماری که ظاهر سطح اهمیت دارد رایج است ، زیرا پس از برداشتن سخت افزار بالابر، می توان آن را با یک دوشاخه یا کلاه منطبق پوشاند.

لنگرهای بالابر صفحه گردان

لنگرهای صفحه گردان، درج های مهندسی شده ای هستند که به سخت افزار بالابر اجازه می دهند تا نسبت به لنگر بچرخد - معمولاً در یک قوس 180 درجه. این به ویژه برای مراحل بتنی پیش ساخته مفید است زیرا زاویه بهینه تراش برای پیکاپ (دال افقی) با زاویه قرارگیری نهایی متفاوت است و لنگرهای چرخشی این تغییر را بدون فشار دادن به درج در جهت ناخواسته انجام می دهند.

تامین کنندگانی مانند Halfen و Pfeifer سیستم های صفحه چرخشی را با امتیاز از 2200 پوند تا بیش از 22000 پوند در هر لنگر ارائه می دهند. برای بخش های بزرگ پله های پیش ساخته تجاری با وزن بیش از 3000 پوند، لنگرهای چرخشی راه حل ترجیحی در اکثر طرح های بالابر مهندسی است.

مقایسه انواع درج متداول برای مراحل پیش ساخته

تنظیمات ریگ برای مراحل بتنی پیش ساخته

ریگ کردن برای پله های بتنی پیش ساخته به اندازه دال های تخت یا پانل های دیواری ساده نیست. پله ها مرکز ثقل نامنظمی دارند. توده به طور ناهموار در سراسر هندسه آج-رایزر توزیع می‌شود، به این معنی که یک چیدمان چهار نقطه‌ای به طور متقارن قرار داده شده همیشه باعث بالا بردن سطح نمی‌شود. ریگرها و مهندسان باتجربه این امر را با تنظیم مکان های نقطه پیکاپ یا با استفاده از یک تیر پخش کننده برای یکسان کردن توزیع بار توضیح می دهند.

تقلب دو نقطه در مقابل چهار نقطه

تجهیز دو نقطه ای برای پله های بتنی پیش ساخته مسکونی کوچکتر رایج است - واحدهایی با دو تا چهار بالابر و وزن کمتر از 1500 پوند. دو درج حلقه سیم پیچی که در امتداد آج بالایی قرار گرفته اند، که از طریق یک قلاب جرثقیل به یک قلاب جرثقیل متصل شده اند، می توانند در صورت درست بودن هندسه بند، دستگاه را به طور موثر بلند کنند.

تقلب چهار نقطه ای برای واحدهای بزرگتر استاندارد است. چهار نقطه پیکاپ به طور متقارن در سراسر واحد پله قرار می گیرند و ریگ به یک میله پخش کننده یا تیر بالابر در بالا متصل می شود. سیستم های چهار نقطه ای با توزیع وزن کل در نقاط لنگر بیشتر، بارهای ورودی را کاهش می دهند و پایداری را در مرحله نوسان و قرار دادن بالابر بهبود می بخشند.

یک نکته مهم: در یک سیستم چهار نقطه ای، اگر یکی از پایه های دکل کمی کوتاهتر از بقیه باشد، توزیع بار ناهموار می شود. در عمل، سه لنگر از چهار لنگر ممکن است تقریباً تمام بار را حمل کنند در حالی که چهارمی تقریباً هیچ یک را حمل نمی کند. به همین دلیل است که تیرهای بالابر قابل تنظیم با مکانیسم های یکسان سازی برای بالابرهای چهار نقطه ای در پله های پیش ساخته ترجیح داده می شوند.

تیرهای پخش کننده و قاب های بالابر

تیر پخش کننده یک عضو افقی سفت و سخت است که از قلاب جرثقیل آویزان شده و بار بالابر را به چندین نقطه وانت زیر تقسیم می کند. برای پله‌های بتنی پیش‌ساخته، تیرهای پخش‌کننده دو هدف را دنبال می‌کنند: آن‌ها پایه‌های دکل را برای رسیدن به کشش عمودی‌تر در هر قسمت از هم جدا می‌کنند، و اجازه می‌دهند تا کنترل دقیقی بر هندسه بالابر داشته باشد تا بتوان دستگاه را در سطح بالا و پایین‌تر از سطح قرار داد.

قاب های بالابر پا را فراتر می گذارند - آنها قاب های فولادی سفارشی ساخته یا قابل تنظیم هستند که به خود واحد پله پیچ یا گیره می دهند و نیروی بالابر را به جای صرفاً از طریق درج های بتنی، در ساختار قاب توزیع می کنند. این روش برای بخش‌های پیش ساخته بسیار بزرگ یا از نظر معماری حساس استفاده می‌شود، جایی که بارهای ورودی باید به حداقل برسد یا در جایی که هندسه پله، ترفند مستقیم را غیرعملی می‌کند.

انواع زنجیر: زنجیر در مقابل طناب سیمی در مقابل مصنوعی

هر ماده زنجیر دارای خواص متفاوتی است که مربوط به بلند کردن پله های بتنی پیش ساخته است:

• زنجیر زنجیر بادوام هستند، در برابر سایش و گرما مقاوم هستند و برای تنظیم طول می توان آن را با قلاب های دستگیره کوتاه کرد. آنها به دلیل مقاومت در برابر سطوح ساینده بتن و توانایی آنها در مقاومت در برابر استفاده های سنگین مکرر، رایج ترین انتخاب برای بلند کردن بتن پیش ساخته هستند. زنجیره فولاد آلیاژی درجه 80 و درجه 100 استاندارد صنعتی است.
• تسمه های سیمی انعطاف پذیری ارائه می دهند و برای ظرفیت معادل سبک تر از زنجیر هستند. آنها نسبت به لبه های تیز کمتر بخشنده هستند و باید با محافظ لبه ها در زمانی که تماس با گوشه های بتنی اجتناب ناپذیر است استفاده شود.
• تسمه های وب مصنوعی سبک ترین گزینه هستند و سطوح تمام شده را خراش نمی دهند. آنها برای مراحل پیش ساخته معماری که حفاظت از سطح اهمیت دارد، مناسب هستند، اما برای مراحل پیش ساخته ناهموار با لبه های سنگدانه های آشکار که می توانند تار را برش دهند، مناسب نیستند.

انتخاب تجهیزات بالابر برای نصب پله های بتنی پیش ساخته

انتخاب دستگاه بالابر به وزن واحد پله پیش ساخته، دسترسی مورد نیاز، محدودیت های دسترسی محل کار و دقت مورد نیاز برای قرار دادن بستگی دارد. سه نوع تجهیزات بر نصب پله ای پیش ساخته غالب هستند: جرثقیل های متحرک، کنترل کننده های تلسکوپی (تلهندلر)، و لیفتراک های زمین ناهموار.

جرثقیل های متحرک

برای پروژه های تجاری شامل واحدهای پله پیش ساخته بتنی بزرگ - به ویژه پله های چند پروازه با وزن 3000 تا 10000 پوند - یک جرثقیل متحرک راه حل استاندارد است. یک جرثقیل کامیون هیدرولیک 40 تنی می تواند تقریباً تمام نصب و راه اندازی پله های پیش ساخته تجاری در مقیاس متوسط ​​را به راحتی انجام دهد، مشروط بر اینکه سایت دارای فضای نصب کافی و ظرفیت باربری زمین باشد.

انتخاب جرثقیل باید حداکثر بار را در شعاع مورد نیاز در نظر بگیرد. یک جرثقیل 40 تنی که در شعاع 30 فوتی کار می کند ممکن است فقط 12 تا 15 تن ظرفیت داشته باشد - همیشه به نمودار بار توجه کنید، نه فقط به تناژ نامی جرثقیل. این اشتباهی است که حتی پیمانکاران باتجربه مرتکب می شوند: حداکثر ظرفیت جرثقیل (در حداقل شعاع، اغلب فقط چند فوت) با ظرفیت واقعی آن در شعاع کار در محل کار خاص خود اشتباه گرفته می شود.

تلفن همراه و لیفتراک زمین ناهموار

تله هندلرها ماشین های همه کاره ای هستند که بسته به مدل و گسترش بوم قادر به بلند کردن پله های بتنی پیش ساخته در محدوده 1500 تا 6000 پوندی هستند. آنها به طور گسترده برای نصب پله های پیش ساخته مسکونی استفاده می شوند زیرا می توانند در فضاهای تنگ تر از جرثقیل کامیون مانور دهند و به همان سطح آماده سازی زمین نیاز ندارند.

تله هندلری که برای بلند کردن پله‌های بتنی پیش ساخته استفاده می‌شود باید مجهز به اتصال بازوی بالابر تایید شده باشد و بالابر باید در محدوده نمودار بار دستگاه انجام شود. بهره برداری از یک تله هندیلر در لبه ظرفیت آن - یا فراتر از آن - یکی از دلایل اصلی حوادث واژگونی در سایت های ساخت و ساز مسکونی است. دستورالعمل‌های صنعت از سوی تولیدکنندگانی مانند JLG و Manitou به انطباق نمودار بار و ارزیابی پایداری زمین قبل از هرگونه بالابر پیش ساخته نیاز دارد.

لیفتراک های زمین ناهموار با ظرفیت نامی 6000 تا 15500 پوند می توانند واحدهای پله پیش ساخته مسکونی و تجاری سبک سنگین تری را اداره کنند، به ویژه زمانی که شعاع بالابر کوتاه است و می توان به طور مستقیم از جلو به پله نزدیک شد. محدودیت دسترسی عمودی است - بیشتر لیفتراک‌های زمین ناهموار حداکثر در 15 تا 20 فوت ارتفاع بالابر هستند که برای اکثر سناریوهای نصب پله‌ای کافی است اما ممکن است برای ورودی‌های مرتفع یا فرودهای طبقه دوم کارایی نداشته باشد.

انتخاب تجهیزات بر اساس نوع پروژه

برنامه ریزی و اجرای یک پله بالابر بتنی پیش ساخته ایمن

طرح بالابر یک روش مستند است که تمام جنبه های عملیات بالابر پیش ساخته را قبل از شروع آن مشخص می کند. برای پله های بتنی پیش ساخته بالاتر از یک آستانه وزنی معین - معمولاً 2000 پوند در اکثر حوزه های قضایی - یک طرح آسانسور رسمی که توسط یک مهندس واجد شرایط تهیه یا بازبینی شده است یا توسط قانون الزامی است یا اکیداً توسط شرکت های بیمه و پیمانکاران عمومی توصیه می شود.

برنامه بالابر برای مراحل پیش ساخته باید شامل چه چیزی باشد

• وزن هر واحد پله بتنی پیش ساخته، تایید شده توسط نقشه های کارگاهی پیش ساخته یا سوابق ریخته گری
• مرکز ثقل واحد، که محل قرارگیری نقطه وانت را تعیین می کند
• نوع، تعداد و ظرفیت نامی درج های بالابر تعبیه شده در المنت
• پیکربندی تقلب - تعداد پایه ها، زاویه زنجیر، مشخصات سخت افزاری
• دستگاه بالابر انتخاب شده، ظرفیت نامی آن در شعاع مورد نیاز، و راه اندازی برآمدگی یا تثبیت کننده آن
• ارزیابی ظرفیت باربری زمین، به ویژه برای لنت های بیرونی جرثقیل
• مناطق محروم - منطقه زیر و اطراف مسیر آسانسور که باید خالی از پرسنل باقی بماند
• سیگنال شخص و پروتکل های ارتباطی بین اپراتور جرثقیل و خدمه زمینی
• محل قرارگیری هدف، از جمله آماده سازی بستر و الزامات پشتیبانی موقت

الزامات مقاومت بتن قبل از بلند کردن

پله های بتنی پیش ساخته نباید تا زمانی که بتن به استحکام کافی برای توسعه ظرفیت نامی درج های بالابر تعبیه شده نرسد، بلند شوند. اکثر پیش‌کاسترها حداقل استحکام فشاری 3000 psi را قبل از جداسازی و جابجایی مشخص می‌کنند، در حالی که سازندگان درج اغلب برای ظرفیت نامی کامل به 4000 psi نیاز دارند.

در عمل، طرح های مخلوط با استحکام بالا که توسط سازندگان پیش ساخته استفاده می شود - معمولاً قدرت طراحی 5000 تا 7000 psi - با پخت بخار در عرض 16 تا 24 ساعت به استحکام جداسازی می رسد. با این حال، عناصر از پیش ساخته شده یا خشک نشده محل کار ممکن است 3 تا 7 روز طول بکشد تا به استحکام کافی برسد. بلند کردن یک پله پیش ساخته قبل از آماده شدن بتن، یک حالت شکست حیاتی است که می تواند باعث کنده شدن درزها به طور فاجعه باری شود.

چک لیست بازرسی قبل از بالابر

1. بررسی کنید که واحد پله پیش ساخته با ابعاد و وزن طراحی کارگاه مطابقت داشته باشد
2. همه درج های بالابر را از نظر آسیب، خوردگی یا نقص بتن در اطراف جیب درج بررسی کنید.
3. تأیید کنید که همه سخت‌افزارهای تقلب دارای برچسب‌های بازرسی فعلی هستند و برای بار رتبه‌بندی شده‌اند
4. نمودار بار جرثقیل را در شعاع عملیاتی برنامه ریزی شده قبل از شروع آسانسور بررسی کنید
5. ایجاد و اطلاع رسانی منطقه محرومیت به همه پرسنل سایت
6. تست دستگاه را چند اینچ بلند کنید و حداقل 30 ثانیه نگه دارید تا تعادل را بررسی کنید و یکپارچگی را وارد کنید.
7. اطمینان حاصل کنید که منطقه قرارگیری آماده شده است و زیرپایه فشرده شده و در ارتفاع صحیح قرار دارد

نصب مرحله بتن پیش ساخته: آماده سازی زیرپایه و قرار دادن نهایی

سیستم بالابر پله پیش ساخته را به مکان مناسب می رساند - اما اینکه پله روی آن قرار می گیرد عملکرد بلند مدت آن را تعیین می کند. ته نشین شدن، ترک خوردن و بالا آمدن پله های بتنی پیش ساخته تقریباً همیشه به جای عیوب در خود عنصر پیش ساخته، به دلیل مشکلات زیربنایی قابل ردیابی است.

شن و ماسه مورد نیاز پایه فشرده

پله های بتنی پیش ساخته مسکونی معمولاً بر روی یک پایه سنگریزه فشرده قرار می گیرند. مشخصات استاندارد حداقل 6 اینچ سنگ خرد شده فشرده یا شن، با حداقل ظرفیت باربری 1500 تا 2000 psf را می طلبد. برای واحدهای تجاری سنگین تر، پر کردن مهندسی شده یا یک پد بتنی مورد نیاز است.

در آب و هوای سرد، عمق یخبندان عامل مهمی است. اگر پایه پله به زیر خط یخبندان - که از 12 اینچ در ایالت‌های جنوبی تا بیش از 48 اینچ در مینه‌سوتا و آب و هوای مشابه متغیر است - ادامه پیدا نکند، یخبندان فصلی واحد پله را سال به سال جابه‌جا می‌کند و در نهایت باعث ترک خوردن یا شکست مفصل می‌شود. بسیاری از پیش سازها در آب و هوای شمالی توصیه می کنند که پله های مسکونی را بر روی شن متراکم قرار دهید که حداقل 4 تا 6 اینچ زیر عمق یخبندان محلی گسترش یابد.

شیمینگ، تسطیح و گروتینگ

هنگامی که جرثقیل یا تله هندلر واحد پله پیش ساخته را قرار می دهد، تنظیم دقیق با صفحات فولادی یا گوه های چوب سخت انجام می شود. واحد باید از پهلو به پهلو همسطح باشد و باید شیب درستی از جلو به عقب داشته باشد - معمولاً شیب مثبت 1٪ تا 2٪ (نقطه دماغه پایین تر از لبه پشتی) برای افزایش زهکشی و جلوگیری از تجمع آب روی آج ها.

برای تاسیسات تجاری یا هر جایی که پله به دیوار فونداسیون می رسد، از دوغاب غیر انقباض برای پر کردن شکاف بین یونیت پله و دیوار و برای پر کردن فضای خالی زیر واحد استفاده می شود. گروت بدون انقباض برای کاربردهای مرحله پیش ساخته باید الزامات ASTM C1107 را برآورده کند و حداقل مقاومت فشاری 5000 psi را در 28 روز به دست آورد.

تفاوت بین پله بالابر بتنی پیش ساخته مسکونی و تجاری

اصول یک سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته در هر دو بخش اعمال می شود، اما الزامات عملی به طور قابل توجهی بین یک پایه مسکونی چهار طبقه و یک مجموعه ورودی تجاری دوازده طبقه متفاوت است.

مراحل پیش ساخته مسکونی

مراحل بتنی پیش ساخته مسکونی از واحدهای دو طبقه ساده تا مجموعه های شش بالابر با فرودهای یکپارچه متغیر است. وزن معمولا بین 800 تا 3000 پوند کاهش می یابد. سیستم بالابر معمولاً ساده است: دو یا چهار درج حلقه سیم پیچ، زنجیر زنجیر و یک تله هندلر یا جرثقیل کامیون کوچک.

چالش اصلی در نصب و راه اندازی مسکونی دسترسی است. املاک اغلب دارای محوطه سازی، پایه های موجود، تاسیسات زیرزمینی و محوطه های جانبی باریک هستند که موقعیت جرثقیل را محدود می کند. یک تله هندیلر اغلب می تواند در یک راهروی 10 فوتی کار کند که جرثقیل کامیون نمی تواند به آن دسترسی داشته باشد. به همین دلیل است که تله‌هندلرها بر نصب پله‌های پیش ساخته مسکونی در بازارهای حومه شهر غالب هستند.

مراحل پیش ساخته تجاری

نصب پله های بتنی پیش ساخته تجاری شامل واحدهای بزرگتر، هندسه پیچیده تر و نیازهای هماهنگی بیشتر است. یک ورودی تجاری با هشت تا دوازده بالابر، برگشت های جانبی و یک فرود بالا ممکن است به عنوان یک واحد یکپارچه با وزن 8000 تا 15000 پوند یا به صورت مجموعه ای از بخش های پیش ساخته به هم پیوسته ساخته شود که هر یک نیاز به بالابرهای جداگانه و قرارگیری دقیق نسبت به قطعات مجاور دارند.

تأسیسات تجاری معمولاً به یک طرح آسانسور رسمی، یک ریگر و علامت‌دهنده تأیید شده و مستندات کلیه بازرسی‌های سخت‌افزار بالابر نیاز دارند. مهندس پیش‌کاستر درج‌های بالابر را در نقشه‌های کارگاهی مشخص می‌کند، و پیمانکار مسئول بررسی این است که آیا تقلب در محل با آنچه مهندسی شده مطابقت دارد. انحراف از طرح آسانسور مهندسی شده بدون مجوز کتبی از مهندس سابقه یک مسئولیت جدی است.

اشتباهات رایج در بلند کردن پله های پیش ساخته و نحوه اجتناب از آنها

حتی خدمه باتجربه هنگام بلند کردن پله های بتنی پیش ساخته اشتباه می کنند. اشتباهات زیر به طور مکرر در پرونده های پس از مرگ پروژه و ادعاهای بیمه ظاهر می شوند:

• استفاده از سخت افزار نامتناسب: اتصال یک کلاچ بالابر طراحی شده برای حلقه سیم پیچ یک سازنده به درج سازنده دیگر می تواند ظرفیت موثر را 30٪ تا 60٪ کاهش دهد یا منجر به جدا شدن کامل در زیر بار شود. همیشه سازگاری درج سخت افزار را به صورت کتبی از طرف تامین کننده تایید کنید.
• نادیده گرفتن زوایای اسلینگ: زاویه بند 30 درجه از افقی، بار روی هر پایه را تا 200 درصد معادل عمودی افزایش می دهد - به طور موثر کشش در ریگ را دو برابر می کند. خدمه‌ای که فاکتورهای زاویه بند را محاسبه نمی‌کنند، بدون اینکه متوجه باشند، به سخت‌افزار فشار وارد می‌کنند.
• بلند کردن قبل از درمان کافی: برداشتن مراحل پیش ساخته خیلی زود - قبل از اینکه بتن مقاومت فشاری مناسبی در اطراف درج ها ایجاد کند - باعث خرابی های خروجی می شود. زمانی که پروژه برای تسریع تحویل، گروه‌های تحت فشار را برنامه‌ریزی می‌کند، رایج‌تر است.
• رد شدن از آسانسور آزمایشی: انجام ندادن یک لیفت آزمایشی مختصر - بالا بردن یونیت 6 تا 12 اینچ و نگه داشتن آن - قبل از متعهد شدن به بالابر کامل، فرصتی از دست رفته برای رفع مشکلات تعادل و وارد کردن مشکلات قبل از وقوع حادثه است.
• آماده سازی ناکافی زیرپایه: قرار دادن یک پله پیش ساخته بر روی خاک پر شده یا آلی متراکم نشده منجر به ته نشینی متفاوت می شود. اگر پایه به درستی آماده نشده باشد، مراحلی که در روز نصب هم تراز هستند، می توانند در یک چرخه انجماد و ذوب 2 تا 3 اینچ از سطح خارج شوند.
• پرسنل تحت بار: کارگرانی که در زیر یا در مجاورت یک پله پیش ساخته معلق ایستاده اند در منطقه محرومیت هستند. این یک نقض OSHA و یک عامل رایج در حوادث مرگبار در صنعت پیش ساخته است.

ملاحظات نگهداری پس از نصب پله های بتنی پیش ساخته

هنگامی که پله های بتنی پیش ساخته قرار می گیرند و دوغاب می شوند، درج های بالابر به طور دائم در بتن فرو می مانند. برای کاربردهای معماری یا مسکونی، جیب های درج معمولاً با دوغاب یا دوشاخه سازگار با درز پر می شوند. در کاربردهای تجاری، جیب ها با دوغاب بدون انقباض پر می شوند و به گونه ای که با سطح اطراف مطابقت دارند، تکمیل می شوند.

مراحل بتنی پیش ساخته در مقایسه با جایگزین های ریخته شده در محل نیاز به نگهداری بسیار کمی دارند. وظایف اصلی تعمیر و نگهداری عبارتند از:

• بازرسی سالانه درزگیرها و دوغاب مشترک بین واحد پله و فونداسیون ساختمان - به ویژه در آب و هوای با چرخه یخ-ذوب قابل توجه
• بررسی تسویه دیفرانسیل هر دو تا سه سال، به ویژه در طول پنج سال اول پس از نصب، زمانی که یکپارچه سازی زیرپایه فعال ترین است.
• آب بندی سطح بتن هر سه تا پنج سال یکبار با سیلر نافذ سیلان یا سیلوکسان برای کاهش ورود کلرید ناشی از نمک های یخ زدا - یکی از دلایل اصلی خوردگی میلگرد و پوسته شدن سطح در مراحل پیش ساخته در معرض مواد شیمیایی نگهداری زمستانه
• بررسی شمع‌های جیب از نظر ترک خوردگی یا از بین رفتن - درج‌های فلزی در معرض می‌توانند خورده و منبسط شوند و باعث ترک خوردن سطح اطراف جیب شوند.

یک واحد پله پیش ساخته بتنی که به درستی نصب و نگهداری شده باشد دارای عمر مفید 50 سال یا بیشتر است ، آن را به یکی از بادوام ترین راه حل های ورودی موجود برای کاربردهای مسکونی و تجاری تبدیل می کند. سرمایه گذاری در یک سیستم بالابر مناسب در حین نصب مستقیماً از این عملکرد طولانی مدت پشتیبانی می کند - واحدی که در حین بلند کردن آسیب می بیند یا روی پایه نامناسب قرار می گیرد، مدت ها قبل از رسیدن به عمر مفید از بین می رود.