چه چیزی باعث ایجاد حباب های بتنی می شود؟ علل، رفع و لوازم جانبی پیش ساخته

چه چیزی باعث ایجاد حباب های بتنی در تولید پیش ساخته می شود

حباب های بتنی که در سراسر صنعت پیش ساخته به نام bughole شناخته می شوند، حفره های سطحی کوچکی هستند که پس از کنده شدن قالب ها باقی می مانند. آنها زمانی تشکیل می شوند که هوای محبوس شده در حین جاگذاری و ارتعاش به سمت سطح قالب مهاجرت می کند، اما به جای فرار در سطح مشترک بتن به دام می افتد. سه عاملی که اکثریت شکایات بوگوول را تشکیل می دهند عبارتند از ارتعاش ناکافی، قالب غیرقابل نفوذ همراه با عامل رهاسازی اشتباه، و طراحی مخلوطی که خیلی سفت است و اجازه نمی دهد هوا آزادانه به سطح حرکت کند. تعمیر کاوشگرها تقریباً همیشه با یکی از این سه ناحیه شروع می شود تا یک علت مرموز.

بوگول ها یک موضوع زیبایی شناختی سطحی هستند تا ساختاری. عناصر پیش ساخته تقویت‌شده با حفره‌های قابل مشاهده هنوز هم الزامات مقاومتی را برآورده می‌کنند، اما پانل‌های معماری در معرض، دیوارهای پیش‌ساخته و هر محصولی که بر اساس ظاهر بصری فروخته می‌شود، هنگامی که پانل زیر نور شدید قرار می‌گیرد، تمام فضای خالی را نشان می‌دهد. به همین دلیل است که حیاط‌های پیش ساخته تولید پانل‌های نما، موانع صوتی و روکش‌های معماری، تلاش مهندسی بیشتری را برای کنترل گول‌ها نسبت به حیاط‌هایی که سازه‌های ابزار مدفون را ریخته‌گری می‌کنند که سطح آن پس از نصب هرگز دیده نمی‌شود، انجام می‌دهند.

اندازه بیشتر بوگوول ها زیر یک اینچ است و معمولاً به صورت گودال های کم عمق و گردی که به طور ناهموار در سطوح عمودی پراکنده شده اند ظاهر می شوند. به خودی خود، پراکندگی نور از حفره های کوچک به عنوان یک نتیجه طبیعی و مورد انتظار ریخته گری عمودی در نظر گرفته می شود نه نشانه ای از اینکه مشکلی در گیاه رخ داده است. هدف برای اکثر تولیدکنندگان، انباشته‌های صفر نیست، که تضمین آن در هر بار ریختن تقریباً غیرممکن است، بلکه یک الگوی خالی سازگار و قابل کنترل است که خدمه تکمیل می‌توانند به سرعت و بدون تکه‌کاری گسترده به آن بپردازند.

چگونه هوای محبوس شده به فضای خالی تبدیل می شود

بتن تازه یک سوسپانسیون متراکم از خمیر سیمان، آب و سنگدانه با حفره های هوا است که در هنگام بچینگ و ریختن در آن مخلوط شده است. به محض اینکه مخلوط در داخل فرم قرار می گیرد، جاذبه شروع به جدا کردن آن می کند: جامدات به سمت پایین ته نشین می شوند در حالی که حباب های هوا و آب خون ریزی شده به سمت بالا و خارج حرکت می کنند ، به دنبال مسیر کم تراکم. در یک فرم عمودی، آن مسیر قبل از اینکه به سمت بالا و خارج از ریزش منتهی شود، به سمت صورت فرم منتهی می شود.

وقتی حباب به دیواره فرم می رسد، به جایی نیاز دارد که برود. در یک فرم نفوذپذیر، مقداری هوا می تواند از خود سطح عبور کند. روی یک تخته چندلای فولادی یا روکش شده، که بیشتر تخت‌های ریخته‌گری پیش‌ساخته را توصیف می‌کند، هوا جایی برای رفتن ندارد مگر به سمت بالا در امتداد وجه عمودی. اگر انرژی ارتعاشی برای فشار دادن آن حباب در امتداد دیوار تا زمانی که به بالای آبریز یا دریچه باز برسد کافی نباشد، متوقف می‌شود و خمیر اطراف اطراف آن قرار می‌گیرد و پس از جدا شدن شکل، یک علامت پوک باقی می‌ماند.

بوگوول ها به شدت در یک سوم بالایی یک ریزش عمودی قرار می گیرند، جایی که هوای فرار دورترین فاصله را طی کرده و بیشترین فرصت را برای ترکیب با حباب های همسایه داشته است.
صورت های زاویه دار یا ضربه خورده هوای بیشتری را نسبت به چهره های عمودی صاف به دام می اندازند زیرا حباب ها باید مسیر مورب طولانی تری را طی کنند.
گوشه‌ها و برگشت‌ها در پروفیل قالب، نقاط مشکل‌ساز ثابتی هستند، زیرا حباب‌های هوا در جایی که دو وجه شکل به هم می‌رسند جمع می‌شوند.
مخلوط‌های چسبنده یا سفت و با کارایی کم، نه تنها هوا را به دام می‌اندازند، بلکه آب را در قسمت بیرونی شکل به دام می‌اندازند، که می‌تواند پس از تبخیر شدن آن پاکت آب در حین پخت، لکه‌های مشابهی بر جای بگذارد.

اندازه یک بوگوول معمولی از سوراخ سوزنی که به سختی با چشم قابل مشاهده است تا تقریباً نیم اینچ در یک ریزش خشن متغیر است. حفره‌های بزرگ‌تر و عمیق‌تر که سنگدانه‌های درشت را در معرض دید قرار می‌دهند، یک مشکل کاملاً متفاوت هستند که در زیر با جزئیات بیشتری به آن پرداخته می‌شود، و عموماً به جای هوای محبوس شده ساده، به شکست یکپارچگی اشاره دارد.

بوگولز vs لانه زنبوری: دو نقص سطحی مختلف

گاهی اوقات تولیدکنندگان و مشتریان از این اصطلاحات به جای یکدیگر استفاده می کنند، اما آنها مشکلات مختلف را با سطوح مختلف نگرانی توصیف می کنند. بوگول ها حفره های هوای کم عمق و آرایشی هستند، در حالی که لانه زنبوری شکست عمیق تر ملات در احاطه کامل سنگدانه های درشت است. تفکیک صحیح آنها اهمیت دارد زیرا محدوده تعمیر و فوریت یکسان نیست.

تفاوت های کلیدی بین بوگول ها و لانه زنبوری روی سطوح بتنی شکل گرفته
مشخصه	Bugholes	Honeycombing
اندازه معمولی	سوراخ سوزنی تا تقریباً نیم اینچ	تکه های نامنظم، اغلب چندین اینچ عرض
علت اولیه	هوای محبوس شده به طور کامل در حین ارتعاش آزاد نمی شود	ناتوانی ملات در احاطه سنگدانه های درشت، اغلب ناشی از تقویت متراکم یا عدم تحکیم
تجمع قابل مشاهده	به ندرت	معمولاً سنگدانه های درشت در معرض قرار می گیرند
نگرانی ساختاری	فقط لوازم آرایشی	می تواند دوام را کاهش دهد و روی تقویت را بپوشاند
تعمیر معمولی	چسباندن لوازم آرایشی یا همان گونه که هست روی صورت هایی که در معرض قرار نگرفته اند	مواد سالم را برگردانید و با ملات تعمیری همسان بازسازی کنید

لانه زنبوری در اطراف تقویت‌کننده‌های متراکم، گوشه‌های تنگ و نواحی با دسترسی محدود برای لرزاننده ظاهر می‌شود، در حالی که بوگول‌ها در سطوح عمودی باز و گسترده ظاهر می‌شوند که در آن‌ها تقویت عاملی نیست. هنگامی که یک پانل هر دو عیب را با هم نشان می دهد، معمولاً به سمت ترکیبی از یکپارچگی ناکافی و ترکیبی که برای هندسه ریخته گری بسیار سفت بود اشاره می کند.

تکنیک ارتعاش: بزرگترین عامل در سطوح بدون حباب

هر منبع در صنعت پیش ساخته بر این نکته موافق است: ارتعاش نامناسب علت اصلی بوقول ها است ، پیش از طراحی ترکیب و مواد فرم ترکیب شده است. ارتعاش چیزی است که در واقع هوای محبوس شده را از داخل توده بتن به سطح آزاد منتقل می‌کند و عبور ارتعاشی تند یا ناهموار خلأهایی را پشت سر می‌گذارد، مهم نیست که چقدر مخلوط یا قالب خوب باشد.

زمان درج. محدوده توصیه شده 5 تا 15 ثانیه در هر نقطه درج است، به اندازه ای طولانی است که هوای محبوس شده را به طور کامل بدون لرزش بیش از حد و ایجاد جداسازی آزاد کند.

سرعت برداشت سر ویبراتور را به آرامی بیرون بکشید، تقریباً 3 ثانیه در هر پای عمودی. برداشتن خیلی سریع آن، ردی قابل مشاهده از حفره های خالی پر نشده را مستقیماً در پشت سر باقی می گذارد.

پوشش همپوشانی نقاط درج باید به گونه ای همپوشانی داشته باشند که هیچ نواری از بتن در امتداد صفحه قالب بدون ارتعاش باقی نماند و هر درج جدید چند اینچ به لایه قبلی در زیر نفوذ کند.

انتخاب ویبراتور ویبراتورهای با قطر کوچکتر و فرکانس بالاتر برای مخلوط های مرطوب تر و با اسلامپ بیشتر که در کارهای پیش ساخته رایج است مناسب هستند، در حالی که واحدهای بزرگتر با فرکانس پایین بهتر با مخلوط های سفت تر مطابقت دارند.

مقایسه ارتعاشات داخلی، خارجی و فرم

اکثر تولیدکنندگان پیش ساخته برای قسمت عمده ریزش به لرزاننده های غوطه وری داخلی تکیه می کنند، اما ارتعاش شکل خارجی و ارتعاش سطحی هر دو بسته به محصولی که ریخته گری می شود نقش پشتیبانی را ایفا می کنند.

ویبراتورهای داخلی مستقیماً در توده بتن وارد می‌شوند و قوی‌ترین و مستقیم‌ترین عملکرد هوازدایی را ارائه می‌دهند و آنها را به انتخاب پیش‌فرض برای دیوارها، تیرها و ستون‌های ضخیم‌تر تبدیل می‌کنند.
ویبراتورهای فرم خارجی به بیرون قالب چسبانده می شوند و انرژی را از طریق صفحه قالب منتقل می کنند، که برای بخش های نازک یا مناطق پرتراکم تقویت کننده که سر داخلی نمی تواند به آن برسد مفید است.
لرزاننده های سطحی، از جمله پیچ های ارتعاشی، روی سطح بالای تخته ها و دال ها کار می کنند و تأثیر محدودی بر هوای محبوس شده در برابر اشکال جانبی عمودی دارند.

برای بچینگ پلانت بتن خود تحکیم (SCC)، ارتعاش شکل خارجی یا ارتعاش داخلی مختصر اغلب کافی است زیرا مخلوط به خودی خود جریان می یابد و هوا را از بین می برد. برای اسلامپ بتن معمولی، ارتعاش داخلی دفاع اولیه در برابر حفره‌های سطحی باقی می‌ماند و نادیده گرفتن آن به نفع ارتعاش خارجی به تنهایی در یک مخلوط سفت، یکی از رایج‌ترین میانبرهایی است که منجر به ریزش شدید بوگوله می‌شود.

ارتعاش بیش از حد مستحق توجه برابر با لرزش کم است. کار کردن بیش از حد طولانی یا شدید ویبراتور در یک نقطه می‌تواند باعث جداسازی شود، جایی که سنگدانه‌های سنگین‌تر فرو می‌روند و خمیر سبک‌تر بلند می‌شود و در واقع به جای کاهش آن، خطر نقص سطح را افزایش می‌دهد. نشانه قابل مشاهده ارتعاش بیش از حد، لایه ای از خمیر آبکی و خاک است که قبل از اینکه خدمه کار را در بقیه قسمت های ریختن به پایان برسانند، روی سطح بالایی تشکیل می شود.

لوازم جانبی بتن پیش ساخته که بر تشکیل حباب تأثیر می گذارد

سخت افزار قالب کاری بیشتر از نگه داشتن قالب در کنار هم انجام می دهد و مستقیماً بر میزان هوای محبوس شده در برابر سطح ریخته گری تأثیر می گذارد. مجموعه ای که به خوبی انتخاب شده است لوازم جانبی بتن پیش ساخته شکاف های کوچک، مفاصل نامناسب و انتقال ناهمواری که در آن حفره های هوا جمع می شوند را کاهش می دهد.

آهنرباهای شاتر

جعبه‌های مغناطیسی قابل تعویض، ریل‌های جانبی و فرم‌های پروفیلی را محکم در برابر تخت ریخته‌گری فولادی نگه می‌دارند، شکاف‌های پایه قالب را که در آن هوای محبوس شده و آب تخلیه می‌شود، در غیر این صورت جمع می‌شوند و به‌طور ناهموار در امتداد دیوار بالا می‌روند. از آنجایی که آنها بدون چکش زدن یا سوراخ کردن در بستر می‌چسبند و رها می‌کنند، همچنین صورت خود را از فرورفتگی‌ها و حفره‌هایی که در چرخه‌های ریخته‌گری مکرر نقاط لانه‌سازی بوقول ایجاد می‌کنند، عاری نگه می‌دارند.

پخ فولادی و نوارهای آشکار

نوارهای پخ فولادی ذوزنقه ای و مثلثی گوشه های تیز 90 درجه را از پروفیل ریخته گری حذف می کنند. گوشه‌های داخلی تیز از رایج‌ترین نقاط خوشه بوگول هستند، بنابراین حذف گوشه، تله را از بین می‌برد و به هوای فرار مسیر هموارتری در طول فرم می‌دهد.

سیستم های نمایه قالب

سیستم های کرکره پروفیل U مدولار، قالب کناری را سفت و هموار نگه می دارند و از خم شدن و شکاف های ریز در اتصالات پانل جلوگیری می کنند که به هوا اجازه می دهد به جای اینکه به طور تمیز به بالای قسمت بالا برود، به سمت جانبی مهاجرت کند. یک سیستم پروفیل صلب و کاملاً تراز شده نیز شکل خود را از طریق چرخه‌های ارتعاشی مکرر حفظ می‌کند، که الگوهای خالی را از یک اجرای ریخته‌گری به دیگری ثابت نگه می‌دارد.

شکل دهنده ها و لنگرهای فرورفتگی

شکل دهنده های فرورفتگی با روکش لاستیکی در اطراف لنگرها و درج ها یک مرز ثابت و مهر و موم شده را در اطراف سخت افزار تعبیه شده ایجاد می کنند و از حفره های کوچکی که معمولاً در اطراف نقاط لنگر در طول ارتعاش ایجاد می شوند، جلوگیری می کنند، جایی که سر ویبراتور اغلب نمی تواند مستقیماً به صورت مستقیم به سطوح باز و صاف برسد.

یاردهای پیش‌ساخته‌ای که روی مجموعه‌ای از لوازم جانبی قالب‌بندی استاندارد می‌شوند، معمولاً نسبت به یاردهایی که گیره‌های بداهه و سخت‌افزارهای فرم ناسازگار را با هم مخلوط می‌کنند، شکایت کمتری از بوگول را مشاهده می‌کنند، فقط به این دلیل که بستر ریخته‌گری از یک بارریزی به بار دیگر سفت‌تر و قابل تکرارتر می‌ماند. سازگاری در ناوگان قالب ها به اندازه کیفیت فردی هر وسیله جانبی مهم است، زیرا کارخانه ای که ده روش مختلف بستن را در ده جدول اجرا می کند، حتی با یک مخلوط بتن یکسان، ده الگوی خالی متفاوت را مشاهده می کند.

تطبیق لوازم جانبی با روش ریخته گری

ریخته‌گری باتری، ریخته‌گری روی میز کج و ریخته‌گری افقی بستر هر کدام خواسته‌های متفاوتی را برای لوازم جانبی قالب‌ها ایجاد می‌کنند. قالب‌های باتری، که چندین پانل دیواری را پشت به پشت در یک قاب مشترک می‌ریزند، به شدت به آهنرباهای کرکره‌ای و سیستم‌های پروفیل وابسته هستند تا هر صفحه جداکننده را کاملاً مهر و موم نگه دارند، زیرا حتی یک شکاف کوچک بین صفحات در قالب باتری به‌عنوان یک خط بوقوله ظاهر می‌شود که تمام ارتفاع هر پانل در آن دسته را طی می‌کند. میز شیب دار و ریخته گری تخت افقی تحمل بیشتری برای تغییرات جزئی قالب دارند زیرا ویبراتور دسترسی مستقیم بیشتری به سطح باز بالا دارد.

تنظیمات طراحی را مخلوط کنید که فضای خالی سطح را کاهش می دهد

ارتعاش هوا را حرکت می دهد، اما این ترکیب تعیین می کند که آن هوا چقدر راحت می تواند حرکت کند. یک مخلوط کارآمد و روان، سریع‌تر یکپارچه می‌شود و جیب‌های کمتری در پشت خود نسبت به یک مخلوط خشن و سفت باقی می‌گذارد.

ترکیب عوامل طراحی و تأثیر معمول آنها بر فرکانس بوگول
میکس فاکتور	تاثیر بر بوگول ها
سنگدانه ریز بیش از حد	کشش سطحی را افزایش می دهد و هوای بیشتری را در نزدیکی صورت فرم به دام می اندازد
محتوای مناسب سیمان	جریان را بهبود می بخشد و سفتی که هوای به دام افتاده را به دام می اندازد را کاهش می دهد
مواد افزودنی افزایش دهنده جریان	ویسکوزیته را کاهش می دهد بنابراین هوا قبل از تنظیم اولیه به سطح مهاجرت می کند
بتن خود تحکیم (SCC)	جریان می یابد و هوا تا حد زیادی به خودی خود خارج می شود، برش بوگول به طور قابل توجهی به حساب می آید
افزودنی های اصلاح کننده رئولوژی	می تواند مخلوط را در برابر جداسازی تثبیت کند و در عین حال جریان اطراف هوای محبوس را بهبود بخشد

SCC به طور خاص در کارخانه های پیش ساخته به طور فزاینده ای رایج شده است، زیرا سطح را بدون اضافه کردن کار ارتعاشی بهبود می بخشد. این یک راه حل جهانی نیست، زیرا مخلوط های SCC نسبت به احتباس و نرخ قرارگیری حساس هستند، اما جایی که زیبایی سطح بیشتر اهمیت دارد، اکنون جهت ترجیح صنعت است. تولیدکنندگانی که برای اولین بار به SCC تغییر می‌دهند، اغلب به یک دوره تنظیم کوتاه برای تنظیم مجدد نرخ ریختن و فشار قالب نیاز دارند، زیرا یک مخلوط روان فشار جانبی بیشتری را نسبت به مخلوط معمولی در همان ارتفاع وارد می‌کند.

رتبه بندی و چسباندن مطالب

یک ترکیب دانه بندی شده به خوبی میزان خمیر مورد نیاز برای پر کردن فضاهای بین ذرات را کاهش می دهد، که به نوبه خود باعث کاهش حجم هوایی می شود که در طول ارتعاش باید از مخلوط خارج شود. مخلوط‌هایی که دارای یک ترکیب دانه‌بندی شده با شکاف یا نسبت ضعیف هستند، برای دستیابی به کارایی نیاز به خمیر بیشتری دارند و این حجم خمیر اضافی می‌تواند مقدار نسبتاً بیشتری از هوای محبوس شده را در نزدیکی صفحه فرم به دام بیندازد.

عوامل انتشار فرم: واکنش شیمیایی در مقابل نوع سد

ماده رهاسازی که روی صورت را می پوشاند، به راحتی به جای چسبیدن به دیوار، حباب هوا را تغییر می دهد. عوامل رهایش واکنش شیمیایی به طور مداوم از محصولات سدی قدیمی برای کاهش بوگول بهتر عمل می کنند.

عوامل واکنشگر شیمیایی

این عوامل حاوی اسیدهای چرب هستند که با آهک آزاد روی سطح بتن تازه واکنش داده و یک صابون فلزی نازک را تشکیل می دهند. این لایه لغزنده به حباب‌های هوا اجازه می‌دهد به جای چسبیدن به آن، در امتداد صفحه فرم به سمت بالا بلغزند، و همچنین پس از خشک شدن بتن، کنده شدن آن را آسان می‌کند. از آنجایی که واکنش مستقیماً در سطح مشترک بتن صورت می‌گیرد، لایه نازک و ثابت می‌ماند، به همین دلیل این عوامل عملکرد بهتری از پوشش‌های مانع ضخیم‌تر روی سطوح معماری دارند.

عوامل مانع از نوع

عوامل بازدارنده قدیمی‌تر، از جمله روغن موتور سنگین، روغن نباتی، یا محصولات مبتنی بر دیزل، فرم را با یک لایه ضخیم‌تر می‌پوشانند. این پوشش ضخیم‌تر به احتمال زیاد توسط بتن جاری به سمت پایین رانده می‌شود، که می‌تواند حباب‌های هوا را به‌جای رها کردن آن‌ها به داخل سطح جمع کند. عوامل بازدارنده همچنان در برخی از یاردها مورد استفاده قرار می گیرند، زیرا آنها ارزان تر از فرمولاسیون های واکنش پذیر شیمیایی هستند، اما مبادله کیفیت سطح به خوبی در سراسر صنعت ثبت شده است.

با استفاده از تجهیزات اسپری که به درستی نگهداری می شوند، نازک ترین لایه ممکن را اعمال کنید.
قبل از ریختن هر گونه اضافی جمع شده را پاک کنید، زیرا مواد باقی مانده روی فرم می تواند در حین قرار دادن حباب ایجاد کند.
بین ریختن ها، فرم ها را تمیز نگه دارید، زیرا تجمع باقیمانده در چرخه های مکرر با عملکرد عامل رهاسازی تداخل می کند.
نازل‌های اسپری را به‌صورت دوره‌ای کالیبره کنید، زیرا نوک‌های فرسوده پوششی ناهموار و سنگین‌تر ایجاد می‌کنند که حتی زمانی که از یک محصول واکنش‌پذیر استفاده می‌شود، بیشتر شبیه یک عامل مانع عمل می‌کند.

نرخ ریختن و روش قرار دادن

سرعت تبدیل بتن به شکل تقریباً به همان اندازه مهم است که وقتی بتن در آنجا ارتعاش می یابد. ریزشی که خیلی سریع حرکت می کند، زمان هوای محبوس شده را برای فرار پیش از مدفون کردن آن توسط بالابر بعدی نمی دهد.

ارتفاع تخلیه. افت عمودی بین نقطه تخلیه و فرم را تا حد عملی کوتاه نگه دارید. فاصله سقوط آزاد طولانی تر، هوای اضافی را در مسیر پایین به داخل مخلوط می برد.

سرعت پر کردن سرعت پر شدن صاف و با سرعت متوسط، به جای اینکه حفره‌های زیر لایه‌های تازه بتن را ببندد، اجازه می‌دهد هوا با بالا رفتن سطح از آن خارج شود.

حفظ رکود. اطمینان حاصل کنید که مخلوط کارایی کافی را در کل پنجره قرار دادن و تکمیل نگه می دارد، زیرا مخلوطی که در اواسط ریزش سفت می شود، هوای بیشتری نسبت به ترکیبی که ثابت می ماند، به دام می اندازد.

ضخامت بالابر. قرار دادن بتن در بالابرهای قابل کنترل به جای یک بار ریختن عمیق، به ویبراتور فرصتی واقعی می دهد تا به هر لایه، از جمله جایی که روی لایه زیر همپوشانی دارد، برسد و هوا را خارج کند.

خدمه مکان یابی که تحت فشار زمان کار می کنند تا یک دور دسته ای را به پایان برسانند، اغلب سرعت ریزش را در نزدیکی پایان یک شیفت سرعت می بخشند، و این دقیقاً زمانی است که نرخ بوقول ها تمایل به بالا رفتن دارند. قرار دادن اهداف نرخ قرار دادن ساختمان در برنامه تولید روزانه، به جای واگذاری سرعت ریزش به قضاوت افراد خدمه، این عامل را در طول روز ثابت نگه می دارد.

دما و اثرات فصلی بر تشکیل حباب

دمای محیط و اختلاط هر دو سرعت سفت شدن بتن را تغییر می‌دهند، که باعث تغییر مدت زمان خروج هوای محبوس شده قبل از گیرش سطح می‌شود.

شرایط آب و هوای گرم

بتن گرم سریعتر گیر می کند و پنجره را کوتاه می کند که طی آن ارتعاش همچنان می تواند هوای محبوس شده را به سطح منتقل کند. خدمه‌ای که در شرایط گرم کار می‌کنند اغلب باید ترتیب قرارگیری تا ارتعاش خود را سفت‌تر کنند و از تاخیر بین آسانسورها اجتناب کنند، زیرا بالابری که خیلی قبل از بالا رفتن آسانسور بعدی می‌نشیند، تا زمانی که ویبره به آن برسد، سفت شدن را آغاز کرده است.

شرایط آب و هوای سرد

بتن سرد مدت طولانی تری قابل کار می ماند، که در واقع می تواند به کاهش بوگول ها کمک کند، اگر قرار دادن و ارتعاش به درستی مدیریت شود، اما همچنین سرعت جدا شدن آب و هوا از خمیر را کاهش می دهد. در شرایط سرد، خدمه گاهی اوقات ترکیبی با تنظیم کندتر را با ترکیبی که به لرزش کمتری نیاز دارد اشتباه می گیرند، در حالی که در عمل همان زمان درج و نظم همپوشانی همچنان اعمال می شود.

صرف نظر از فصل، دمای ثابت بتن در نقطه قرارگیری، که از طریق ذخیره‌سازی سنگدانه‌ها، دمای آب مخلوط و زمان‌بندی بچینگ کنترل می‌شود، الگوهای بوگول قابل پیش‌بینی‌تری نسبت به گیاهی ایجاد می‌کند که به شرایط محیطی اجازه می‌دهد دمای مخلوط را از یک بارگیری به دیگری تغییر دهد.

اشتباهات رایجی که بوگول ها را بدتر می کند

تعداد انگشت شماری از عادات تکرار شونده بارها و بارها در گیاهانی که با تعداد زیاد بوگول ها دست و پنجه نرم می کنند ظاهر می شوند و اصلاح اکثر آنها راحت تر از طراحی مجدد ترکیبی کامل است.

ارتعاش فقط بالای پوره. پرش از نقاط درج پایین در فرم باعث می شود هوای محبوس شده به خوبی در زیر سطح رها شود.
استفاده مجدد از اشکال با تجمع ماده آزاد کننده قدیمی و بقایای خمیر سخت شده، که سطح را زبر می کند و نقاط لانه جدیدی برای هوا ایجاد می کند.
قرار دادن بتن در میکسر یا تجهیزات حمل و نقل بیشتر از زمان برنامه ریزی شده، که اجازه می دهد تا قبل از اینکه مخلوط به فرم برسد، مقداری جداسازی اولیه هوا آغاز شود.
تعویض مارک‌ها یا دسته‌های عامل انتشار بدون تست مجدد میزان پوشش، زیرا تجهیزات اسپری کالیبره‌شده برای یک محصول می‌توانند کمتر یا بیش از حد از محصول دیگر استفاده کنند.
با فرض اینکه یک مخلوط با اسلامپ بالاتر به ارتعاش کمتری نیاز دارد، در حالی که در عمل یک مخلوط روان هنوز به زمان وارد کردن کامل نیاز دارد تا هوای عمیق‌تر به دام افتاده را آزاد کند، فقط با تلاش فیزیکی کمتر در هر جاگذاری.

چک لیست کنترل کیفیت قبل از هر بار ریختن

گیاهانی که نرخ بوگوول را به طور مداوم پایین نگه می‌دارند، قبل از هر چرخه ریخته‌گری، به جای تکیه بر تجربه خدمه به تنهایی، از یک چک لیست کوتاه مشابه استفاده می‌کنند.

اطمینان حاصل کنید که لوازم جانبی قالب، از جمله آهنرباهای کرکره ای و اتصالات پروفیل، محکم و بدون شکاف قابل مشاهده در امتداد تخت ریخته گری قرار دارند.

اطمینان حاصل کنید که پوشش عامل رهاسازی نازک، یکنواخت و عاری از مواد اضافی قبل از تخلیه بتن است.

بررسی کنید که اسلامپ بتن با هدف طراحی اختلاط مطابقت داشته باشد، زیرا مخلوطی که خارج از مشخصات وارد می شود، نحوه برخورد با ارتعاش را تغییر می دهد.

در مورد ارتفاع تخلیه و میزان پر شدن محصول خاصی که در آن روز ریخته‌گری می‌شود، به خدمه مکان‌یابی توضیح دهید.

اطمینان حاصل کنید که تجهیزات ویبراتور در فرکانس صحیح کار می کنند و در صورت خرابی در اواسط بارندگی، واحدهای پشتیبان در دسترس هستند.

تعمیر بوگول ها بر روی بتن سخت شده

هر پانل بدون خالی از حالت خالی خارج نمی شود، و تعمیر یک بخش عادی از تکمیل پیش ساخته اکسپوز است. این فرآیند زمانی ساده است که به ترتیب درست انجام شود.

آماده سازی سطح. قبل از وصله کردن، ناحیه آسیب دیده را تمیز کرده و به آرامی مرطوب کنید، گرد و غبار، باقیمانده عامل رهاسازی یا مواد سست را از داخل هر فضای خالی پاک کنید.

مطابقت مواد وصله. از ملات تعمیری متناسب با رنگ بتن پایه و سنگدانه استفاده کنید تا مناطق وصله شده پس از عمل آوری در زیر نور شدید مشخص نشوند.

زمان بندی برنامه به محض عملی شدن پس از جداسازی، تعمیر کنید، زیرا حفره های تازه راحت تر تمیز می شوند و بتن اطراف هنوز به طور کامل در اطراف مواد سست سخت نشده است.

درمان. ناحیه وصله شده را در طول پخت اولیه مرطوب نگه دارید تا از ترک خوردگی انقباض در اطراف تعمیر جلوگیری کنید، که می تواند عیب دوم و قابل مشاهده تری ایجاد کند.

بوگول‌های کوچک و به اندازه پین روی سطوح غیر در معرض اغلب بدون وصله باقی می‌مانند، زیرا هیچ پیامد ساختاری ندارند. تلاش تعمیر عموماً برای چهره‌های معماری، دیوارهای صوتی و هر تابلویی که ظاهر بخشی از مشخصات است، محفوظ است. در پروژه‌هایی با استاندارد پایان تعریف‌شده، به توافق بر سر اندازه و تراکم خالی قابل قبول با مشتری قبل از شروع تولید کمک می‌کند، به طوری که خدمه تکمیل به جای حدس زدن در سطح قابل قبولی از لمس کردن، برای رسیدن به یک هدف واضح کار می‌کنند.

Bugholes vs Entrained Air: دو چیز متفاوت

ارزش جدا کردن بوگوول ها از هوای عمدی حباب شده را دارد، زیرا این دو گاهی اوقات اشتباه می شوند. هوای حباب شده شامل حباب های میکروسکوپی است که با استفاده از مواد افزودنی سورفکتانت برای بهبود دوام یخ زدگی و ذوب شدن به طور عمدی اضافه می شوند. ، و این یک ویژگی طراحی شده است تا یک نقص. در مقابل، بوگول ها از هوای محبوس شده ای می آیند که هرگز قرار نبود در ترکیب باقی بماند و به سادگی نتوانست در طول تثبیت فرار کند. یک مشخصات پیش ساخته که هوای حباب شده را در یک پروژه با آب و هوای سرد فرا می‌خواند، به یک نیاز دوام می‌پردازد که ربطی به کنترل گودال‌های سطحی ندارد، و کاهش محتوای هوای حباب‌شده در تلاش برای تعمیر گودال‌ها می‌تواند عملکرد دوام را که ترکیب برای ارائه طراحی شده است، تضعیف کند.

سوالات متداول

آیا حباب های بتن نشانه ضعیف بودن بتن است؟

خیر. بوگول ها یک موضوع زیبایی شناختی سطح هستند و برای عملکرد سازه مضر تلقی نمی شوند. یک پانل پر از حفره‌های سطحی کوچک هنوز هم می‌تواند قدرت طراحی خود را برآورده کند، اگرچه خوشه‌های خالی سنگین همراه با سایر نقص‌ها مانند لانه زنبوری ارزش نگاه دقیق‌تری را دارد.

سریعترین راه برای کاهش بوقولها در یک بارگیری جدید چیست؟

تکنیک ارتعاش صحیح سریعترین بهبود را در بین هر تغییر واحدی می دهد. افزایش زمان درج به محدوده 5 تا 15 ثانیه و کاهش سرعت خروج تا حدود 3 ثانیه در هر پای عمودی، بدون تغییر در طراحی مخلوط یا قالب، علت اصلی را برطرف می کند.

آیا لوازم جانبی بتن پیش ساخته واقعا بر تشکیل حباب تأثیر می گذارد؟

بله. سخت‌افزار قالب‌بندی مانند آهن‌رباهای کرکره‌ای، نوارهای پخ فولادی و سیستم‌های پروفیل کنترل می‌کنند که قالب چقدر محکم به بستر ریخته‌گری می‌چسبد و گوشه‌های داخلی چقدر تیز هستند، که هر دو میزان هوا را در حین ریختن تغییر می‌دهند.

آیا یک تغییر طراحی ترکیبی می تواند بوگوول ها را به طور کامل حذف کند؟

یک مخلوط روان و متناسب یا بتن خود یکپارچه به طور قابل توجهی تعداد گلوله ها را کاهش می دهد، اما تضمین حذف کامل در هر شرایط ریخته گری دشوار است. اکثر گیاهان بهبودهای مخلوط را با کنترل ارتعاش و رهاسازی ترکیب می کنند تا اینکه به یک اصلاح به تنهایی تکیه کنند.

آیا بهتر است از بوقول جلوگیری کنیم یا بعد از آن تعمیر کنیم؟

پیشگیری تقریبا همیشه مقرون به صرفه تر است. تعمیر بوگول‌ها روی پانل‌های معماری پخته‌شده به نیروی کار، مواد وصله منطبق و پخت دقیق برای جلوگیری از عدم تطابق قابل مشاهده نیاز دارد، در حالی که پیشگیری از طریق لرزش، طراحی مخلوط و لوازم جانبی قالب‌بندی، قبل از تبدیل شدن به هزینه تکمیلی، این مشکل را برطرف می‌کند.

چرا بوگوول ها بیشتر در نزدیکی بالای یک ریزش عمودی ظاهر می شوند؟

هوای فراری دورترین فاصله را طی می کند تا به بالای یک ریزش عمودی بلند برسد، و در طول مسیر حباب های منفرد با حباب های دیگری که با هم برخورد می کنند ترکیب می شوند و خوشه های بزرگ تری را در نزدیکی قسمت بالایی فرم تشکیل می دهند، جایی که احتمال بیشتری وجود دارد که قبل از نشستن سطح به دام بیفتند.

آیا نوع مواد قالب تغییر می کند که چند بوگول تشکیل می شود؟

بله. مواد غیرقابل نفوذ مانند فولاد و تخته چندلای پوشش داده شده هوای بیشتری را در سطح نسبت به مواد فرم نفوذپذیرتر به دام می اندازند و اشکال غیرقابل نفوذ معمولاً برای رسیدن به همان کاهش بوقول به لرزش کامل تری نیاز دارند.

آیا لرزش بیش از حد می تواند باعث مشکلات سطحی نیز شود؟

لرزش بیش از حد می تواند باعث جداسازی شود، جایی که سنگدانه های سنگین تر ته نشین می شوند و خمیر سبک تر به سطح می آید، که مجموعه ای از مشکلات تکمیلی خود را جدا از بوگول ها ایجاد می کند. زمان بندی کنترل شده و ثابت درج و برداشت از لرزش کم و بیش از حد جلوگیری می کند.

آیا هوای گرم یا سرد باید نحوه برخورد خدمه با لرزش را تغییر دهد؟

تکنیک درج و برداشت هسته در هر فصل یکسان می ماند، اما هوای گرم پنجره کار را قبل از سفت شدن مخلوط کوتاه می کند، بنابراین خدمه باید محل قرارگیری و ارتعاش را بدون تاخیر حرکت دهند. هوای سرد کارایی را افزایش می دهد، اما نباید به عنوان دلیلی برای کاهش تلاش ارتعاشی در نظر گرفته شود.