بتن پیش ساخته چیست؟
بتن پیش ساخته بتنی است که قبل از انتقال به محل کار برای نصب، در یک قالب ریخته شده و در محیط کنترل شده کارخانه پخت می شود. برخلاف بتن ریختهشده در محل، که مستقیماً در محل ساختوساز به شکلهایی ریخته میشود و در حالی که در معرض آب و هوا قرار میگیرد، سخت میشود، عناصر پیشساخته از قبل سخت شده و آماده قرار گرفتن با جرثقیل میشوند. این تفاوت واحد در توالی تقریباً همه چیز را در پایین دست تغییر می دهد، از جمله اینکه چگونه قطعه تقویت می شود، چگونه به پایان می رسد، و به طور بحرانی، چگونه باید آن را بلند کرد، چرخاند، و بدون ترک خوردگی یا بریدگی تنظیم شود.
مفهوم جدید نیست. سازندگان از اوایل قرن بیستم از اجزای بتنی کارخانهای استفاده میکردند، اما این روش زمانی رایج شد که عمل آوری با بخار و قالبهای استاندارد فولادی امکان تولید اشکال ثابت در مقیاس را فراهم کرد. امروزه بتن پیش ساخته در ساخت و سازهای مسکونی، تجاری، صنعتی و زیرساختی عمدتاً به این دلیل که برنامه ساخت و ساز را فشرده می کند، استفاده می شود. یک پانل دیواری، تیرآهن یا طاق که چند روز طول می کشد تا شکل بگیرد، ریخته شود و در محل کار کند، می تواند آماده نصب شود، اغلب ظرف چند ساعت پس از تخلیه از تریلر تحویل.
از آنجایی که عمل آوری در خارج از محل در شرایط دما و رطوبت پایدار انجام می شود، بتن پیش ساخته معمولاً به مقاومت فشاری ثابت تری نسبت به بتن ریخته شده در میدان می رسد. گیاهان به طور معمول نقاط قوت را در محدوده هدف قرار می دهند 5000 تا 8000 psi برای عناصر ساختاری، در مقایسه با 3000 تا 4000 psi که برای دال های استاندارد ریخته گری در محل معمول است. این حاشیه استحکام اضافی مستقیماً برای بلند کردن اهمیت دارد، زیرا هر قطعه پیش ساخته باید در برابر فشارهایی که یک عنصر ریختهشده در محل هرگز تجربه نمیکند، دوام بیاورد.
چگونه عناصر بتنی پیش ساخته ساخته می شوند
اکثر تولیدات پیش ساخته از یک توالی تکرارپذیر پیروی می کنند، خواه محصول پانل دیواری، تیرآهن یا طاق ابزار باشد. درک این ترتیب توضیح میدهد که چرا باید سختافزار بالابر را قبل از ریختن بتن برنامهریزی کرد، نه اینکه پس از آن اضافه شود.
- آماده سازی قالب، از جمله تمیز کردن، اعمال عامل رهاسازی، و تنظیم فرم های جانبی با هندسه پانل دقیق
- محل آرماتور، جایی که میلگرد فولادی یا مش سیم جوش داده شده همراه با لنگرهای بالابر تعبیه شده و نوارهای پخ قرار می گیرد.
- قرار دادن و تثبیت بتن با استفاده از لرزش برای حذف فضاهای خالی هوا و رسیدن به پوشش متراکم و یکنواخت در اطراف سخت افزار تعبیه شده
- پخت، اغلب با بخار یا گرمای تابشی تسریع میشود تا در همان روز یا روز بعد از قالب خارج شود.
- قالب گیری و بالابر اولیه، اولین نقطه ای است که در آن سیستم بالابر بتن پیش ساخته عملاً به کار می رود
- اتمام، بازرسی کیفیت و ذخیره سازی حیاط قبل از انتقال به سایت
- بارگیری، حمل و نقل و بالابر نعوظ نهایی در موقعیت دائمی
مرحله قالب گیری، لحظه بالاترین ریسک در کل فرآیند است. بتن در این مرحله معمولاً تنها به کسری از استحکام طراحی 28 روزه خود رسیده است، گاهی اوقات به اندازه کمی 60 تا 70 درصد ، به این معنی که لنگرهای بالابر تعبیه شده در حال حمل بار در برابر ماتریسی هستند که هنوز در حال توسعه ظرفیت کششی کامل خود هستند. همچنین به همین دلیل است که کارخانهها مقاومت نوار را جدا از مقاومت طراحی دنبال میکنند و با استفاده از سنسورهای شکست سیلندر یا بلوغ، تأیید میکنند که بتن به حداقل مقدار تعیینشده برای نوع لنگر قبل از تلاش برای اولین بار، رسیده است.
روش های پخت و تأثیر آنها بر زمان بندی لیفت
پخت با بخار متداولترین روش شتابدهی است که دمای داخلی را برای سرعت بخشیدن به واکنش هیدراتاسیون افزایش میدهد و در بسیاری از گیاهان ظرف 12 تا 18 ساعت قالبگیری میشود. تختهای پخت حرارتی تابشی و پتوهای عایقشده اثر مشابهی را برای عناصری که نمیتوانند قرار گرفتن در معرض مستقیم بخار را تحمل کنند، به دست میآورند. تولیدکنندگانی که دقیقاً درک میکنند که روش پخت آنها چگونه بر افزایش استحکام اولیه تأثیر میگذارد، میتوانند عملیات بلند کردن را با حاشیههای بسیار محدودتر برنامهریزی کنند، که باعث بهبود توان تولید روزانه بدون به خطر انداختن ایمنی بالابر میشود.
ملاحظات طراحی را که بر عملکرد لیفتینگ تأثیر می گذارد، مخلوط کنید
خود مخلوط بتن نقش مستقیمی در عملکرد یک قطعه در حین جابجایی دارد. چندین انتخاب طراحی ترکیبی بر افزایش استحکام اولیه و در نتیجه، میزان سریع و ایمن بودن یک قطعه تاثیر میگذارد.
- نسبت آب به سیمان، که در آن نسبتهای پایینتر عموماً باعث ایجاد استحکام اولیه سریعتر میشوند
- نوع سیمانی، زیرا برخی از فرمولاسیون ها به طور خاص برای افزایش استحکام سریع در عملیات پیش ساخته طراحی شده اند
- مواد افزودنی مانند شتاب دهنده ها که زمان لازم قبل از اولین بار را کوتاه می کند
- اندازه و درجه بندی سنگدانه ها، که بر چگونگی تثبیت بتن در اطراف سخت افزار بالابر تعبیه شده تأثیر می گذارد.
ترکیبی که در اطراف یک لنگر تعبیهشده به خوبی ادغام میشود، حفرههایی ایجاد میکند که ناحیه پیوند مؤثر را کاهش میدهد، حتی اگر مقاومت فشاری کلی دسته روی کاغذ قابل قبول به نظر برسد. این یکی از دلایلی است که تولیدکنندگان با تجربه به تکنیک ارتعاش به ویژه در منطقه اطراف درج های بالابر توجه می کنند.
انواع متداول محصولات بتنی پیش ساخته
بتن پیش ساخته طیف وسیعی از محصولات را پوشش می دهد و الزامات بالابری بسته به شکل، توزیع وزن و استفاده نهایی به طور قابل توجهی متفاوت است.
- پانل های دیواری معماری و روکش نما
- تیرهای سازه ای، ستون ها و سه راهی های دوتایی
- دال های توخالی برای کف و سقف
- لوله های باکس، طاق های تاسیساتی و منهول ها
- موانع، دیوارهای صوتی و پانل های دیوار حائل
- تیرهای پل و عناصر پل سگمنتال
- پله های پیش ساخته، فرودها و اجزای سازه پارکینگ
یک پانل معماری نازک در زیر یک قلاب جرثقیل رفتار بسیار متفاوتی با یک طاق ابزار جامد دارد. پانل های پهن و مسطح اگر از نقاط بسیار کمی بلند شوند مستعد خم شدن و ترک خوردن لبه هستند، در حالی که قطعات سنگین فشرده مانند طاق ها از نظر هندسی بخشنده تر هستند اما صرفاً به دلیل جرم به سخت افزار با درجه بالاتر نیاز دارند.
| نوع محصول | محدوده وزن معمولی | تعداد نقاط بالابر معمولی |
|---|---|---|
| پانل دیواری معماری | 2 تا 15 تن | 4 تا 8 امتیاز |
| سه راهی ساختاری دو نفره | 10 تا 40 تن | 4 امتیاز |
| طاق یا منهول تاسیسات | 3 تا 20 تن | 2 تا 4 امتیاز |
| قطعه تیر پل | 20 تا 80 تن | 2 تا 6 امتیاز |
بتن پیش ساخته در مقایسه با بتن ریخته شده در محل
| عامل | بتن پیش ساخته | بتن ریخته گری در محل |
|---|---|---|
| محیط پخت | شرایط گیاهی کنترل شده | در معرض آب و هوای سایت |
| قوام قدرت | بالا، به شدت کنترل می شود | متغیر با آب و هوا و ترکیب |
| سرعت نصب | سریع، جرثقیل در محل نصب شده است | کندتر، بستگی به زمان درمان دارد |
| نیاز به رسیدگی | به یک سیستم بالابر اختصاصی نیاز دارد | بدون بلند کردن پس از قرار دادن |
| تقاضای نیروی کار سایت | پایین تر، عمدتا خدمه نعوظ | بالاتر، قالب و خدمه تکمیل |
مزایا و محدودیت های بتن پیش ساخته
مزایا
- کیفیت ثابت از طریق شرایط کارخانه تکرارپذیر و بررسی های کیفیت به دست می آید
- برنامهریزی سریعتر سایت از آنجایی که عناصر به جای شکلگیری و درمان در محل نصب میشوند
- کاهش تأخیرهای مربوط به آب و هوا در مقایسه با ریزش مزرعه
- انعطافپذیری طراحی از طریق قالبهای تکرارپذیر برای تکمیل و اشکال معماری
محدودیت ها
- محدودیت های حمل و نقل در اندازه و وزن عنصر بسته به دسترسی جاده و جرثقیل
- وابستگی به برنامه ریزی دقیق بلند کردن و دکل زنی در هر مرحله جابجایی
- جزئیات اتصال بین عناصر پیش ساخته نیاز به مهندسی دقیق برای مطابقت با عملکرد ریخته گری در محل دارد
چرا قابل اعتماد سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته مسائل
از آنجایی که عناصر پیش ساخته ریختهگری میشوند، پخته میشوند و تنها پس از آن جابهجا میشوند، هر قطعه باید حداقل یک بار، و اغلب چندین بار، برداشته، چرخانده، حمل و نقل و تنظیم شود تا به موقعیت نهایی خود برسد. اختصاص داده شده سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته مجموعهای از لنگرهای تعبیهشده، سختافزار بالابر و لوازم جانبی دکلکاری است که بهطور خاص برای کنترل این حرکات مکرر بدون آسیب رساندن به بتن یا به خطر انداختن کارگران طراحی شدهاند.
تقلب عمومی وام گرفته شده از سایر صنایع جایگزین قابل قبولی نیست. بتن در فشار قوی است اما در کشش ضعیف است، بنابراین یک نقطه بالابری که برای تعبیه بتن مهندسی نشده است می تواند بیرون کشیده شود، ماتریس اطراف را ترک کند یا تحت بار جابجا شود. یک سیستم بالابر به درستی مشخص شده، نیرو را از طریق لنگر به آرماتور فولادی اطراف توزیع می کند، که تنها راه برای انتقال ایمن بار جرثقیل به ماده ای است که به خودی خود مقاومت ضعیفی در برابر تنش دارد.
هر مرحله از عمر یک عنصر پیشساخته پس از ریختهگری به عملکرد صحیح این سختافزار بستگی دارد: نوار اولیه از قالب، انتقال به حیاط ذخیرهسازی، بارگیری روی تریلر، تخلیه در محل کار، و بالابر نهایی در حالت دائمی. خرابی در هر یک از این مراحل می تواند غیرقابل تعمیر به عنصر آسیب برساند، بنابراین سیستم بالابر جزء لوازم جانبی جزئی نیست بلکه بخش اصلی طراحی ساختاری قطعه است.
انواع سیستم های بالابر برای بتن پیش ساخته
هیچ راه حل واحدی وجود ندارد که با هر شکل پیش ساخته مناسب باشد. تولیدکنندگان معمولاً از میان مجموعه کوچکی از خانواده های سخت افزاری اثبات شده بر اساس ضخامت، وزن و جهت گیری پانل در طول بالابر انتخاب می کنند.
درج های بالابر رزوه ای
درجهای رزوهدار مستقیماً به داخل بتن ریخته میشوند و یک رزوه داخلی ایجاد میکنند که پس از قالبگیری، یک چشم بالابر یا حلقه بالابر چرخان را میپذیرد. آنها به طور گسترده در پانل ها و دال های معماری استفاده می شوند، جایی که یک نقطه اتصال هموار و فرورفته برای یک سطح تمام شده تمیز ترجیح داده می شود.
حلقه های بالابر سیم پیچ و سیستم های فرول
درج فرول همراه با یک حلقه سیم پیچ یا میله بالابر یکی از رایج ترین روش ها برای عناصر ساختاری سنگین تر است. فرول در طول ریختهگری تعبیه میشود و یک میله یا حلقه رزوهدار برای بالابر پیچ میشود، سپس پس از تنظیم قطعه برداشته میشود. این سیستم امکان استفاده مجدد از لنگر را در بسیاری از بالابرهای عناصر مشابه می دهد.
شکل دهنده های فرورفتگی و لنگرهای سر کروی
یک فرورفتگی یک جیب شکلی در سطح بتن ایجاد میکند به طوری که یک سر لنگر کروی یا کلاچ همسطح قرار میگیرد و میتواند از یک زاویه درگیر شود، که برای پانلهای شیبدار که باید در طول نصب از افقی به عمودی بچرخند، مهم است.
سیستم های بالابر لبه و رشته
برای پانل ها یا عناصر نازک بدون فضایی برای لنگر تعبیه شده عمیق، گیره های لبه یا سیستم های حلقه رشته ای به جای تکیه بر یک نقطه گسسته ریخته گری لبه پانل یا یک رشته تقویت کننده حلقه ای را می گیرند. اینها در پانل های روکشی با ضخامت محدود معمول هستند.
لنگرهای سوئیفت بالابر و کلاچ نوع
لنگرهای سبک کلاچ از یک سر شکل تعبیه شده در بتن استفاده می کنند که با یک کلاچ مکانیکی در سمت ریگ درگیر می شود. مکانیسم کلاچ در اطراف سر لنگر تحت بار قفل می شود و با یک عمل مکانیکی ساده پس از تنظیم قطعه آزاد می شود، که چرخش خدمه را در خطوط تولید با حجم بالا سرعت می بخشد.
حلقه های بالابر تشکیل شده از فولاد تقویت کننده
در برخی از عناصر، یک حلقه از میله تقویت کننده خم شده و تعبیه شده است تا از سطح بتن بیرون بیاید، و به عنوان یک نقطه بالابر یکپارچه بدون درج تولیدی جداگانه عمل می کند. این رویکرد به شدت به شعاع خمش صحیح و عمق جاسازی برای ایجاد استحکام حلقه کامل بستگی دارد.
چگونه ظرفیت لنگر بالابر محاسبه می شود
انتخاب اندازه لنگر صحیح با محاسبه وزن دقیق شروع می شود، نه یک تخمین گرد. مهندسان معمولاً از طریق دنباله زیر کار می کنند.
- حجم کل عنصر را محاسبه کنید و در چگالی بتن ضرب کنید، معمولاً حدود 150 پوند بر فوت مکعب برای بتن با وزن معمولی
- اگر قطعه قبل از عمل آوری کامل برداشته شود، مقدار اضافی برای فولاد جاسازی شده، سخت افزار و هرگونه اضافه هزینه بتن مرطوب اضافه کنید.
- تعداد و چیدمان نقاط بالابر را بر اساس مرکز ثقل قطعه تعیین کنید
- یک ضریب بار دینامیکی اعمال کنید، زیرا بالابر جرثقیل به ندرت کاملاً صاف است و بارگذاری ضربه ای در حین برداشتن باعث ایجاد فشار لحظه ای فراتر از وزن ساکن می شود.
- برای تأیید رتبه لنگر مورد نیاز، بار هر لنگر حاصل را بر ضریب ایمنی لازم تقسیم کنید
به عنوان یک مثال ساده، یک پانل ده تنی که از چهار نقطه تحت بارگذاری متقارن ایده آل برداشته می شود، تقریباً 2.5 تن در هر لنگر را قبل از هر زاویه یا تنظیم دینامیکی حمل می کند. هنگامی که یک عامل دینامیکی معمولی و توزیع بار ناهموار اعمال می شود، بار طراحی موثر در هر لنگر معمولاً به 3 تا 3.5 تن افزایش می یابد، که رقمی است که در واقع برای انتخاب ظرفیت لنگر استفاده می شود، نه میانگین ریاضی ساده.
ظرفیت بار و حاشیه های ایمنی در بالابری پیش ساخته
هر جزء در یک سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته دارای محدودیت بار کاری نامی است و این درجه بندی باید همیشه با ضریب ایمنی بالاتر از وزن واقعی قطعه در حال بلند شدن جفت شود. عمل صنعت به طور کلی حداقل ضریب ایمنی طراحی را اعمال می کند 4 به 1 در برابر قدرت شکست نهایی لنگر، و شرایط بلند کردن پویا، مانند چرخش شیب به بالا یا قرار گرفتن در معرض باد در حین انتخاب جرثقیل، اغلب مهندسان را به سمت حاشیه های بالاتر سوق می دهد.
سه عامل معمولاً ظرفیت مورد نیاز یک نقطه بالابر را تعیین می کند:
- وزن کل عنصر پیش ساخته، از حجم و چگالی بتن محاسبه می شود
- تعداد و هندسه نقاط بالابر، زیرا فاصله ناهموار بار بیشتری را به لنگرهای کمتری منتقل می کند.
- زاويه زنجيره يا رگلاژ، زيرا زاويه كم عمق، كششي را كه هر لنگر تجربه مي كند چند برابر مي كند
باد عاملی است که اغلب برای پانل های بزرگ و مسطح دست کم گرفته می شود. یک پانل دیواری عریض هنگامی که از روی زمین بلند میشود مانند بادبان عمل میکند و حتی باد متوسط میتواند نوسان جانبی ایجاد کند که بار برنامهریزی نشدهای را به دکل اضافه میکند. تولیدکنندگانی که در محوطههای در معرض دید یا مکانهای مرتفع کار میکنند، اغلب به دلیل این اثر بادبان پانل، محدودیتهای سرعت باد را بسیار کمتر از محدودیتهای عمومی عملیات جرثقیل تعیین میکنند.
پیکربندی های ریگینگ و زوایای زنجیر
یک نظارت رایج در حمل و نقل پیش ساخته نادیده گرفتن این است که چگونه زاویه زنجیر بار حمل شده توسط هر پایه از دکل را تغییر می دهد. با کاهش زاویه از افقی، کشش در هر پایه زنجیر به شدت افزایش می یابد.
| زاویه زنجیر از افقی | ضریب تقریبی تنش |
|---|---|
| 90 درجه، عمودی مستقیم | 1.0 بار |
| 60 درجه | تقریبا 1.15 برابر |
| 45 درجه | تقریبا 1.4 برابر |
| 30 درجه | تقریبا 2.0 بار |
یک تیر پخش کننده راه حل استاندارد زمانی است که هندسه پانل زاویه تراش کم عمق را مجبور می کند. با حمل بار به صورت افقی بالای پانل و انداختن تسمه های عمودی به سمت پایین به هر نقطه لنگر، یک تیر پخش کننده بدون توجه به عرض پانل، زاویه موثر را نزدیک به 90 درجه نگه می دارد، که از ضریب شیبی که در غیر این صورت پیکربندی بندکشی با زاویه باز ایجاد می کرد، جلوگیری می کند.
لوازم جانبی بالابر که معمولاً با لنگرهای پیش ساخته جفت می شوند
لنگر تعبیه شده تنها نیمی از سیستم است. یک راهاندازی کامل بالابر، سختافزار ریختهشده را با لوازم جانبی بالای سطح جفت میکند که آن را به جرثقیل متصل میکند.
- چشمهای بلندکننده چرخشی و حلقههای بالابر که به داخل درج میشوند
- تیرهای پخش کننده که تنش زاویه زنجیر را در پانل های عریض کاهش می دهد
- قیدها و کلاچ ها متناسب با بار کاری لنگر درجه بندی شده اند
- بریس های نصب برای نگه داشتن پانل های شیب دار پس از بالا کشیدن اولیه به صورت عمودی استفاده می شود
- لوازم جانبی قالب مغناطیسی که به ایجاد جیب های لنگر تمیز و دقیق در هنگام ریخته گری کمک می کند
- گیرههایی که برای تنظیم دقیق کشش مهاربند در طول تنظیم شاقول پانل استفاده میشوند
- طناب سیم و زنجیر زنجیر به اندازه لنگر و پیکربندی بار خاص است
لوازم جانبی باید همیشه بهعنوان یک سیستم مطابقت داده شوند نه اینکه از تأمینکنندگان مختلف بدون بررسی سازگاری مخلوط شوند. یک حلقه بالابر درجه بندی شده برای یک گام نخ لنگر ممکن است به درستی در یک درج از یک سازنده دیگر قرار نگیرد، و عدم تطابق که از نظر بصری قابل قبول به نظر می رسد همچنان می تواند قدرت نامی کامل را ایجاد نکند.
بهترین روش ها برای انتخاب یک سیستم بالابر پیش ساخته
انتخاب سختافزار مناسب یک تصمیم برنامهریزی است، نه یک فکر بعدی که در مرحله قالبگیری انجام میشود.
مطابقت رتبه لنگر با وزن واقعی قطعه، نه برآوردهای گرد
محاسبه وزن از ابعاد اسمی بدون در نظر گرفتن آرماتورها، تعبیهها و پوششهای پایانی میتواند بار واقعی را با یک حاشیه معنیدار کمتر نشان دهد.
نقاط بالابر را بر اساس مرکز ثقل قرار دهید
فاصله متقارن در اطراف مرکز ثقل محاسبهشده، قطعه را در طول بالابر نگه میدارد و از جذب بیصدا یک لنگر بیش از سهم امتیازی خود جلوگیری میکند.
مقاومت بتن را در زمان بلند شدن تایید کنید
لنگرها برای مقاومت در برابر کشش به بتن اطراف بستگی دارند، بنابراین بلند کردن قبل از اینکه مخلوط به مقاومت مشخص شده برای آن نوع لنگر برسد، یکی از قابل پیشگیری ترین علل شکست است.
در صورت امکان سخت افزار را در خطوط تولید استاندارد کنید
استفاده از یک خانواده ثابت از درجها، فرولها و شکلدهندههای فرورفتگی در خطوط تولید مشابه، آموزش خدمه را ساده میکند و احتمال تقلب ناسازگار و ناسازگار در محل را کاهش میدهد.
برای هر دو جهت صاف و شیب به بالا برنامه ریزی کنید
پانلی که صاف ریخته می شود اما به صورت عمودی نصب می شود، مسیر بار کاملاً متفاوتی را در طول چرخش شیب به بالا نسبت به زمانی که ایستاده است تجربه می کند، بنابراین سیستم بالابر باید برای هر دو جهت تأیید شود، نه فقط موقعیت نهایی.
طرح های افزایش اسناد برای اجرای مکرر تولید
ثبت نوع لنگر، تعداد، فاصله، و ظرفیت رتبهبندی شده برای هر طرح محصول، مرجعی را ایجاد میکند که خدمه میتوانند بهطور پیوسته از آن پیروی کنند، بهجای تصمیمگیری مجدد در مورد جزئیات قلاب در پرواز برای هر دسته.
اشتباهات رایجی که ایمنی بالابر پیش ساخته را به خطر می اندازد
- استفاده مجدد از لنگرها یا حلقه های بالابر بیش از عمر بازرسی آنها بدون بررسی سایش یا تغییر شکل نخ
- جایگزینی یک غل یا کلاچ با رتبه پایین تر به دلیل اینکه اندازه صحیح در سایت موجود نبود
- بلند کردن تنها از دو نقطه روی یک پانل بلند و انعطاف پذیر که باعث ایجاد ترک های خمشی می شود
- نادیده گرفتن مشخصات گشتاور و درگیری سازنده هنگام نخ زدن در چشمی بالابر
- هنگامی که طراحی پانل ضخامت خود را تغییر می دهد یا دهانه ها را اضافه می کند، در ارزیابی مجدد ریگلاژ شکست خورده است
- امکان بارگذاری جانبی روی لنگرهایی که فقط برای کشش مستقیم محوری طراحی شده اند
- رد شدن از آسانسور آزمایشی برای طراحی پانل جدید قبل از تعهد به حجم کامل تولید
ملاحظات مدیریت و ذخیره سازی سایت پس از اولین بالابر
هنگامی که یک عنصر پیش ساخته از قالب خارج می شود، نحوه نگهداری و حمل و نقل آن همچنان به همان نقاط بالابری مورد استفاده در طول تولید بستگی دارد. المانها معمولاً روی دونههای حیاط چیده میشوند و فاصله نقاط تکیهگاه در حین ذخیرهسازی باید با مفروضات طراحی اصلی هماهنگ باشد تا از وارد کردن تنشهای خمشی جدید که قطعه هرگز در آن جهت قرار نگرفته است، جلوگیری کند.
در حین حمل و نقل، نقاط اتصال گاهی از نقاط بالابر جدا هستند و اشتباه گرفتن این دو منبع مکرر آسیب است. یک لنگر بالابر برای یک کشش عمودی یا نزدیک به عمودی طراحی شده است، در حالی که یک بند حمل و نقل جهتهای نیروی متفاوتی از لرزش جاده و ترمز را تجربه میکند. استفاده از درج بالابر به عنوان لنگر اتصال بدون بررسی درجه بندی آن برای آن جهت بار می تواند منجر به خرابی شود که ربطی به خود بالابر جرثقیل ندارد.
تعمیر و نگهداری و بازرسی سخت افزار بالابر
لوازم جانبی بالابر قابل استفاده مجدد مانند حلقه های بالابر، غل و تیرهای پخش کننده نیاز به یک روال بازرسی منظم دارند، زیرا ظرفیت نامی آنها فرض می کند که سخت افزار در شرایط خوبی است.
- رزوه های روی حلقه های بالابر و چشم های چرخان را برای سایش، تغییر شکل یا آسیب نخ های متقاطع بررسی کنید.
- پین ها و بدنه های غل را از نظر خم شدن، ترک خوردگی یا خوردگی بررسی کنید
- قبل از هر بار استفاده، جوش های تیر پخش کننده و اعضای سازه را از نظر آسیب قابل مشاهده بررسی کنید
- هر جزء را که علائم تغییر شکل را نشان می دهد به جای تلاش برای تعمیر در میدان بازنشسته کنید
لنگرهای تعبیه شده را نمی توان پس از نشستن بتن در اطراف آنها بررسی کرد، دقیقاً به همین دلیل است که نصب صحیح و کنترل کیفیت ثابت در طول ریخته گری بسیار مهم است. هر تعبیهای که در حین ریزش جابجا شود، کج شود یا به طور کامل با آرماتورهای اطراف درگیر نشود، به نقطه ضعف پنهانی تبدیل میشود که بعداً هیچ مقداری از بازرسی سطحی متوجه آن نخواهد شد.
جایی که فناوری بالابر پیش ساخته در حال حرکت است
دو روند در حال شکل دادن به نحوه رویکرد تولیدکنندگان به طراحی سیستم بالابر هستند. اولین مورد حرکتی به سمت خانوادههای لنگر ماژولار و قابل استفاده مجدد است که میتوانند به جای سختافزار سفارشی یکباره برای هر نوع پانل، چندین خط تولید را ارائه دهند، که هم موجودی و هم هزینه آموزشی را کاهش میدهد. مورد دوم، هماهنگی نزدیکتر بین طراحی قالب و قرار دادن لنگر بالابر است، زیرا شکلدهندههای دقیق فرورفتگی و موقعیتیابی منسجم به طور مستقیم خطاهای دکلکاری در محل را کاهش میدهند.
تولیدکنندگانی که انتخاب سیستم بالابر را بهعنوان بخشی از فرآیند طراحی سازه، بهجای یک کار تدارکاتی جداگانه، در نظر میگیرند، بهطور مداوم نقصهای حمل و نقل کمتر و برنامههای نصب نرمتر در محل را گزارش میکنند. همانطور که استفاده از پیش ساخته همچنان به ساختمان های بلندتر و دهانه پل های طولانی تر گسترش می یابد، انتظار می رود که تقاضا برای ظرفیت بالاتر و سخت افزارهای بالابر مهندسی دقیق تر در کنار آن افزایش یابد.
سوالات متداول
بتن پیش ساخته برای چه مواردی استفاده می شود؟
برای عناصر سازهای مانند تیرها، ستونها و دالهای کف و همچنین پانلهای معماری، موانع، خزانههای ابزار و اجزای پل که از کیفیت کنترل شده کارخانه و نصب سریع در محل بهره میبرند، استفاده میشود.
چرا بتن پیش ساخته نمی تواند از قلاب های بالابر استاندارد استفاده کند؟
قلابهای استاندارد یا قلابهای بداهه برای انتقال بار به بتن بدون ایجاد ترکهای موضعی یا بیرونکشی طراحی نشدهاند، به همین دلیل است که یک سیستم بالابر اختصاصی برای بتن پیشساخته با لنگرهای تعبیهشده مورد نیاز است.
اندازه صحیح لنگر برای یک پانل پیش ساخته چگونه تعیین می شود؟
اندازه لنگر بر اساس وزن محاسبه شده قطعه، تعداد نقاط بالابر، زاویه تراش و ضریب ایمنی مورد نیاز است که معمولاً حداقل چهار برابر بار کاری است.
آیا می توان از لنگرهای بالابر در چندین پروژه استفاده مجدد کرد؟
سیستمهای قابل استفاده مجدد مانند سختافزار حلقه و حلقه سیم پیچ برای استفاده مکرر طراحی شدهاند، مشروط بر اینکه هر جزء قبل از هر بار بالابری از نظر سایش، خوردگی یا تغییر شکل بازرسی شود.
اگر یک عنصر پیش ساخته خیلی زود بلند شود چه اتفاقی می افتد؟
بلند کردن بتن قبل از اینکه بتن به مقاومت مورد نیاز برای آن نوع لنگر برسد، خطر کنده شدن لنگر یا پوسته شدن سطح در اطراف پایه را افزایش می دهد، زیرا ماتریس اطراف استحکام اتصال کافی را ایجاد نکرده است.
آیا ضخامت پانل بر انتخاب سیستم بالابر تأثیر می گذارد؟
بله، پانلهای نازک اغلب به گیرههای لبه یا سیستمهای حلقه رشتهای متکی هستند، زیرا عمق کافی برای لنگر تعبیهشده عمیق وجود ندارد، در حالی که عناصر ساختاری ضخیمتر معمولاً از سیستمهای فروری یا درج رشتهای استفاده میکنند.
چرا زاویه زنجیر در طول یک بالابر پیش ساخته اهمیت زیادی دارد؟
با کاهش زاویه زنجیر از افقی، کشش حمل شده توسط هر پایه دکل به طور قابل توجهی افزایش می یابد، به این معنی که یک پانل عریض با زاویه کم می تواند لنگرها را اضافه کند که برای یک کشش عمودی مستقیم کاملاً کافی است.
آیا می توان از همان نقطه بالابر برای ذخیره سازی، حمل و نقل و نصب استفاده کرد؟
نه همیشه. لنگرهای بالابر برای کشش عمودی مهندسی شدهاند، در حالی که اتصالات حمل و نقل جهتهای نیروی متفاوتی را تجربه میکنند، بنابراین هر عملکرد باید قبل از ترکیب کردن آنها در برابر کاربرد درجهبندی خاص سختافزار بررسی شود.
طراحی مخلوط بتن چه نقشی در ایمنی بالابر دارد؟
نسبت آب به سیمان، نوع سیمان و مواد افزودنی، همگی بر سرعت به دست آوردن مقاومت اولیه بتن مورد نیاز برای حمایت ایمن از لنگرهای تعبیه شده در طول اولین بالابر پس از قالبگیری تأثیر میگذارند.
هر چند وقت یکبار باید لوازم جانبی دکلینگ قابل استفاده مجدد را بازرسی کرد؟
سخت افزار قابل استفاده مجدد مانند حلقه های بالابر، غل و تیرهای پخش کننده باید قبل از هر بار استفاده به صورت بصری بررسی شوند و تحت بازرسی دقیق تری بر اساس یک برنامه روتین قرار گیرند و هر جزء تغییر شکل یافته یا فرسوده به جای تعمیر بازنشسته شود.
