بتن لبه پخ دار: تکنیک ها، ابزارها و نوارهای پخ مغناطیسی

بتن لبه پخ شده چیست و چرا اهمیت دارد

بتن لبه‌دار به عناصر بتنی - دیوارها، ستون‌ها، دال‌ها، تیرها و پانل‌های پیش‌ساخته - اطلاق می‌شود که گوشه تیز 90 درجه با یک صفحه زاویه دار یا اریب جایگزین شده است که معمولاً در 45 درجه برش داده می‌شود. نتیجه یک سطح مورب تمیز است که در طول لبه اجرا می شود. این صرفا آرایشی نیست. یک لبه پخ، غلظت تنش در گوشه ها را تا 30 درصد در مقایسه با لبه های مربعی کاهش می دهد ، که به معنی تراشه ها، ترک ها و گوشه های پوسته شده کمتر در طول عمر سازه است.

فراتر از عملکرد ساختاری، لبه های پخ دار عملکرد ایمنی حیاتی را ایفا می کنند. گوشه‌های بتنی مربعی آشکار به دلیل ایجاد بریدگی و ساییدگی بدنام هستند - یک خطر واقعی در انبارها، سازه‌های پارکینگ، ساختمان‌های عمومی و پروژه‌های زیربنایی. گوشه اریب بلافاصله این خطر را خنثی می کند. در کارهای معماری، نمای زاویه‌دار همچنین خطوط سایه‌ای ایجاد می‌کند که عمق بصری و پیچیدگی را به یک سطح صاف می‌افزاید.

رایج ترین اندازه پخ در ساخت و ساز عمومی a مخروطی 20 × 20 میلی متر (¾ اینچ) 45 درجه ، اگرچه پروژه های معماری اغلب از پروفیل های 10 میلی متری، 15 میلی متری، 25 میلی متری یا سفارشی استفاده می کنند. سازندگان بتن پیش ساخته اغلب پخ های عمیق تری - 30 یا 40 میلی متری - برای ایجاد ارتباط بصری قوی بین پانل ها مشخص می کنند.

چگونه لبه های پخ در بتن تشکیل می شوند

دو رویکرد اساسی برای ایجاد یک لبه پخ روی بتن وجود دارد: شکل‌دهی اریب قبل از ریختن با استفاده از نوارهای پخ که در داخل قالب قرار داده شده‌اند، یا برش و آسیاب مخروط پس از پخت بتن. شکل دهی قبل از ریختن بسیار رایج تر و مقرون به صرفه ترین روش در ساخت و ساز حرفه ای است.

نوارهای پخ پیش از ریختن

نوارهای پخ - که درج های پخ یا درج لبه نیز نامیده می شوند - قطعاتی با مشخصات مثلثی هستند که قبل از ریختن بتن در داخل قالب در گوشه ها ثابت می شوند. وقتی فرم‌ها از بین می‌روند، نوار کنار می‌رود تا لبه‌ای کاملاً اریب پیدا کند. این روش نیازی به عملیات ثانویه ندارد و حداقل زمان را به فرآیند شکل دهی می افزاید.

سه ماده رایج نوار پخ عبارتند از فوم (پلی اورتان یا پلی اتیلن)، PVC/پلاستیک و لاستیک. هر کدام مشخصات عملکرد خود را دارند. نوارهای فوم ارزان و منعطف هستند، اما در حین برداشت قالب مستعد پارگی هستند و قطعاتی را به سطح بتن چسبانده و باید با دست جدا شوند - فرآیندی زمان‌بر برای اصلاح عیب. نوارهای پی وی سی دوام بیشتری دارند اما نیاز به چسباندن مکانیکی با میخ، پیچ یا چسب دارند که کار را اضافه می کند و سوراخ های بست را در صفحه قالب ایجاد می کند.

برش و آسیاب پس از ریختن

هنگامی که یک پخ بر روی بتن پخته شده ای که با نوار پخ تشکیل نشده است مورد نیاز است، پیمانکاران از آسیاب های زاویه ای مجهز به چرخ های سنگ زنی الماسی یا مسیریاب های بتنی با قطعات پخ استفاده می کنند. این رویکرد به طور قابل توجهی گران تر است - هزینه تجهیزات، زمان کار و مدیریت گرد و غبار همگی افزایش می یابند. الف 15 متر لبه پخ تشکیل شده در حین ریختن هزینه تقریباً 60 تا 70 درصد کمتر از لبه معادل تولید شده توسط آسیاب پس از پخت است. . روش‌های پس از ریزش معمولاً برای کارهای نوسازی یا اصلاح خطاهای شکل‌دهی در نظر گرفته می‌شوند.

پخ مغناطیسی نوارها: استاندارد حرفه ای برای قالب های فولادی

در تولید بتن پیش‌ساخته و کار در محل با استفاده از قالب‌های فولادی، نوارهای پخ مغناطیسی به راه‌حل بست غالب تبدیل شده‌اند. یک نوار پخ مغناطیسی یک درج پخ مثلثی است که یک آهنربای فریت یا نئودیمیم پیوسته در امتداد پایه آن تعبیه شده است. آهنربا نوار را بدون هیچ گونه پیچ، میخ، گیره یا چسب محکم در مقابل صفحه فولادی نگه می دارد. تعیین موقعیت چند ثانیه طول می کشد. تغییر موقعیت به همان اندازه سریع است.

نوارهای پخ مغناطیسی در صدها چرخه ریخته گری قابل استفاده مجدد هستند ، که باعث می شود هزینه واحد بالاتر آنها در صورت محاسبه بر اساس هر بار استفاده بی ربط باشد. یک نوار پخ مغناطیسی با کیفیت از PVC یا لاستیک سه تا پنج برابر بیشتر از یک نوار فوم یکبار مصرف هزینه دارد، اما اگر تا 300 بار دوام بیاورد - رقمی معقول برای یک نوار خوب نگهداری شده - هزینه هر بار ریختن کسری از جایگزین یکبار مصرف است.

نوارهای پخ مغناطیسی چگونه کار می کنند

بدنه یک نوار پخ مغناطیسی معمولاً از PVC سفت و سخت، لاستیک انعطاف پذیر یا ترکیبی از هر دو ساخته می شود. پروفیل مثلثی در گوشه فرم فولادی قرار می گیرد و سطح پایه صاف با سطح فولاد تماس می گیرد. آهنرباهای تعبیه شده - معمولاً در فواصل 50 تا 150 میلی متری در امتداد نوار قرار می گیرند - نیروی نگهدارنده ای ایجاد می کند که هم در برابر جابجایی جانبی در طول ارتعاش بتن و هم در برابر حرکت عمودی در حین ریختن مقاومت می کند. اکثر تولید کنندگان نوارها را در داخل تولید می کنند طول استاندارد 1000 میلی متر، 1500 میلی متر و 2000 میلی متر با مفاصل به هم چسبیده برای دویدن طولانی تر.

مشخصات آهنربا مهم است. آهنرباهای فریت مقرون به صرفه هستند و در محیط های تولید استاندارد به خوبی کار می کنند. آهنرباهای نئودیمیوم (خاکی کمیاب) استحکام قابل توجهی قوی تری ایجاد می کنند - زمانی که نوار پخ روی سطوح عمودی یا بالای سر قرار می گیرد یا زمانی که بتن با لرزاننده های داخلی پرانرژی قرار می گیرد که فشار جانبی قابل توجهی را روی درج های قالب ایجاد می کند، مهم است.

کیفیت پایان سطح

یکی از واضح ترین مزایای نوارهای پخ مغناطیسی نسبت به معادل های فوم، کیفیت پرداخت سطح است. فوم رطوبت را جذب می کند و می تواند یک بافت خشن و متخلخل روی صورت پخ شده باقی بگذارد. نوارهای مغناطیسی پی وی سی و لاستیکی سطحی متراکم و صاف بر روی مورب ایجاد می کنند که با کیفیت پرداخت سطح تشکیل شده مجاور مطابقت دارد یا از آن فراتر می رود. برای بتن معماری - جایی که لک سطح غیرقابل قبول است - این تمایز تعیین کننده است.

مقایسه انواع نوار پخ: بررسی اجمالی عملی

انتخاب نوار پخ مناسب به نوع قالب، مقیاس پروژه، چرخه های استفاده مجدد مورد نیاز و مشخصات پایان بستگی دارد. جدول زیر مبادلات کلیدی را خلاصه می کند.

اندازه های استاندارد پخ و زمان استفاده از هر کدام

ابعاد پخ به عنوان طول پایه سطح مقطع مثلث قائم الزاویه مشخص می شود. «پخ 20 میلی‌متری» به این معنی است که هر دو پایه مثلث 20 میلی‌متر هستند و یک صفحه مورب 28 میلی‌متری در 45 درجه ایجاد می‌کنند. در اینجا نحوه انتخاب اندازه معمولاً به نوع برنامه نگاشت می شود:

• 10 میلی متر × 10 میلی متر: کارهای مسکونی سبک، گوشه‌های داخلی روی دیوارها و ستون‌ها که حداقل نمایان شدن آن مورد نظر است. اغلب در ساخت و ساز مسکن برای کاهش خطر تراشه بدون یک اریب بصری آشکار استفاده می شود.
• 15 × 15 میلی متر: استاندارد عمومی ساخت و ساز تجاری برای ستون ها، تیرها و لبه های دیوار در پروژه های اداری و خرده فروشی. دید و عملی بودن را متعادل می کند.
• 20 × 20 میلی متر: پرکاربردترین اندازه در بتن های عمرانی و سازه ای. برای تکیه گاه های پل، دیوارهای حائل، کف های صنعتی و عناصر پیش ساخته اعمال می شود. را پخ 20 میلی متری اندازه مشخص شده پیش فرض در اکثر قوانین ملی بتن است زمانی که اندازه خاصی داده نشده است.
• 25 × 25 میلی متر: کارهای زیرساختی شامل تونل‌ها، زیرگذرها و عمران سنگین که لبه‌ها در معرض بارگذاری ضربه‌ای از وسایل نقلیه یا ماشین‌آلات هستند.
• 30mm × 30mm و بالاتر: نماهای پیش ساخته معماری، پانل های سنگدانه در معرض، و عناصر ساختاری امضایی که در آن خط سایه یک ویژگی طراحی عمدی است. همچنین در محیط های تهاجمی (دریایی، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی) استفاده می شود که در آن یک پخ بزرگتر گوشه را از منطقه حداکثر تخریب دور می کند.

پروفایل های غیر استاندارد نیز وجود دارد. برخی از تولیدکنندگان پیش ساخته از یک پخ با نسبت 1:2 یا 1:3 (یک اریب کم عمق به جای 45 درجه) برای ایجاد یک افکت خط سایه متفاوت استفاده می کنند. نوارهای پخ مغناطیسی در این پروفایل‌های سفارشی از تامین‌کنندگان قالب‌های تخصصی در دسترس هستند، اگرچه زمان‌های تحویل و حداقل مقدار سفارش اعمال می‌شود.

نصب صحیح نوارهای پخ: اشتباهات رایج و نحوه اجتناب از آنها

نصب نادرست نوارهای پخ یکی از دلایل اصلی عیوب لبه در بتن شکل گرفته است. تعمیرات حاصل - سنگ زنی، وصله زدن، پر کردن اپوکسی - از نظر زمان و مواد بسیار بیشتر از نصب صحیح در وهله اول هزینه دارد. موارد زیر رایج ترین خطاهایی است که در سایت مشاهده می شود.

شکاف بین نوار و صورت فرم

حتی یک شکاف 1-2 میلی متری بین پایه نوار پخ و صفحه فرم به خمیر سیمان اجازه می دهد تا در هنگام لرزش از زیر آن خارج شود. نتیجه یک باله از خمیر سخت شده در امتداد لبه پخ است که باید کنده شود - در این فرآیند به بتن تازه آسیب می رساند. برای نوارهای پخ مغناطیسی، این شکاف معمولاً توسط آهنربایی ایجاد می شود که استحکام نگهدارنده یا باقی مانده بین نوار و فرم فولادی را از دست داده است. قبل از قرار دادن نوارها، صورت قالب را با یک برس سیمی تمیز کنید و بررسی کنید که هر بخش محکم به فولاد بدون تکان خوردن بچسبد.

اتصالات نادرست بین بخش های نواری

در جایی که دو بخش نوار پخ سرتاسر به هم می رسند، هر افست - حتی 0.5 میلی متر - یک پله قابل مشاهده در لبه پخ تمام شده ایجاد می کند. برای نوارهای پخ مغناطیسی، اتصال انتها به یکدیگر ساده است زیرا آهنرباها بدون رانش موقعیت خود را حفظ می کنند. برای نوارهای پی وی سی میخ دار، تراز مفصل نیاز به مراقبت بیشتری دارد. هنگام قرار دادن بخش ها از یک لبه مستقیم استفاده کنید و قبل از ریختن، یک تکه نوار چسب را روی محل اتصال قرار دهید تا از نفوذ خمیر جلوگیری شود.

عامل انتشار ناکافی

نوارهای پخ - به ویژه انواع پی وی سی و لاستیکی - باید قبل از هر بار ریختن با روغن آزاد کننده قالب پوشانده شوند. پرش از این مرحله به این معنی است که نوار به سطح بتن می‌چسبد و تکه‌های صفحه پخ را در حین کندن جدا می‌کند. با استفاده از برس یا غلتک، نه یک تفنگ اسپری، یک لایه نازک و یکنواخت از ماده رها کننده را روی صورت نوار پخ بمالید. - استفاده از اسپری معمولاً گوشه های داخلی را از دست می دهد و استخرها را روی سطوح افقی می گذارد که باعث ایجاد لکه های سطحی می شود.

جابجایی نوار در طول ارتعاش

ویبره های داخلی بتن فشار جانبی قابل توجهی را بر روی هر چیزی در قالب ایجاد می کند. نوارهای فومی که فقط توسط چسب نگه داشته می شوند می توانند چندین میلی متر در طول ارتعاش حرکت کنند و پخ مواج یا نامرتب ایجاد کنند. نوارهای پخ مغناطیسی زمانی که نیروی نگهدارنده آهنربا با جهت فرم و خروجی ویبراتور مطابقت داشته باشد، در برابر این جابجایی به طور موثر مقاومت می کنند. برای ارتعاش با فرکانس بالا (بالاتر از 12000 دور در دقیقه)، نوارهای مغناطیسی نئودیمیم نسبت به نوارهای مغناطیسی فریت ترجیح داده می شوند، که ممکن است نیروی نگهدارنده کافی را در وجوه عمودی ایجاد نکنند.

کاربردها در ساخت بتن پیش ساخته

تولید بتن پیش ساخته جایی است که بیشتر از نوارهای پخ مغناطیسی استفاده می شود. تأسیسات پیش ساخته معمولاً از پالت های فولادی یا قالب های میز استفاده می کنند که چندین بار در روز پیکربندی می شوند. در این محیط، سرعت و سهولت جابجایی نوارهای پخ مغناطیسی مستقیماً به توان تولید تبدیل می شود. خدمه ای که قبلاً 20 دقیقه را صرف میخ زدن نوارهای پخ فوم در هر قالب کرده بودند، می توانند نوارهای پخ مغناطیسی را برای همان قالب در کمتر از 5 دقیقه قرار داده و قرار دهند.

عناصر پیش ساخته که به طور معمول لبه های پخ را در خود جای می دهند عبارتند از:

• ستون ها و پایه های ستون برای سازه های چند طبقه
• پانل های دیواری برای ساختمان های مسکونی، تجاری و صنعتی
• رشته های راه پله و پله های تکی
• تیرهای پل (تیرهای I، تیرهای U، تیرهای جعبه)
• بخش های پوشش تونل که در آن لبه های پخ به مونتاژ حلقه و نشستن واشر کمک می کنند
• بلوک های دیوار حائل و پانل های مانع نویز
• پانل های روکش معماری که در آن خط سایه یک عنصر طراحی است

در تولید بخش تونل به طور خاص، لبه‌های پخ‌دار، هدفی ساختاری فراتر از زیبایی‌شناسی دارند. پخ هنگامی که دو بخش در مجاورت یکدیگر قرار می گیرند، یک شیار فرورفته ایجاد می کند و این شیار را می توان با درزگیر یا دوغاب پر کرد تا آب بند ثانویه را ایجاد کند. اکثر مشخصات بخش تونل به حداقل پخ 20 × 20 میلی متر در تمام اتصالات طولی و محیطی نیاز دارند. دقیقا به همین دلیل

لبه های پخ و دوام بتن

استدلال دوام برای لبه های پخ به خوبی توسط مشاهدات عملی و علم مواد پشتیبانی می شود. گوشه های بتنی تیز 90 درجه ذاتاً آسیب پذیر هستند زیرا بتن در همان راس گوشه به جای سه وجه، فقط بر روی دو وجه قرار می گیرد. هنگامی که در معرض ضربه، چرخه حرارتی، یا خوردگی تقویتی قرار می گیرد، این گوشه با پشتیبانی ضعیف ابتدا می ریزد.

دوچرخه‌سواری حرارتی در گوشه‌های باز بسیار تهاجمی است. بتن با تغییر دما منبسط و منقبض می شود. گوشه نقطه ای است که دو سطح با حداکثر زاویه تابش به هم می رسند و تنش حرارتی دو طرفه ایجاد می کنند. طی سال‌ها قرار گرفتن در فضای باز، این استرس چرخه‌ای باعث ایجاد ریزترک می‌شود که به پوسته شدن قابل مشاهده تبدیل می‌شود. مطالعات ستون‌های سازه پارکینگ نشان می‌دهد که لبه‌های پخ‌شده باعث کاهش 40 تا 60 درصد ریزش گوشه‌ها در طول یک دوره خدمات 20 ساله می‌شوند. در مقایسه با ستون های لبه تیز معادل در همان محیط.

در بتن مسلح، عمق پوشش در یک گوشه تیز از نظر هندسی کمتر از پوشش اسمی است که عمود بر یک صفحه صاف اندازه گیری می شود. یک پوشش 30 میلی‌متری روی یک دیوار صاف ممکن است در گوشه‌ای مربعی به 21 میلی‌متر کاهش یابد که به نزدیک‌ترین میلگرد اندازه‌گیری شود. پخ زدن گوشه به طور فیزیکی سطح در معرض دید را از میلگرد دور می کند و پوشش موثر را بازیابی می کند. به همین دلیل است که بسیاری از کدهای بتن متمرکز بر دوام - از جمله BS EN 13670 در اروپا - صراحتاً به لبه های پخ روی بتن سازه ای در کلاس های نوردهی XC3، XC4، XD2 و بالاتر نیاز دارند.

انتخاب نوار پخ مغناطیسی مناسب برای پروژه شما

همه نوارهای پخ مغناطیسی عملکرد یکسانی ندارند. عوامل زیر باید مشخصات و تصمیمات خرید را برای کاربردهای قالب فولادی پیش ساخته و درجا راهنمایی کنند.

نوع آهنربا و نیروی نگهدارنده

برای ریخته‌گری افقی (نوار روی میز فولادی صاف قرار می‌گیرد)، آهن‌رباهای فریت با نیروی نگهدارنده 10-15 نیوتن در هر آهنربا به طور کلی کافی هستند. برای وجه‌های عمودی یا برای فرم‌هایی که با ارتعاشات پرانرژی استفاده می‌شوند، نوارهای پخ مغناطیسی نئودیمیم را با نیروهای نگه‌دارنده 25 تا 50 نیوتن در هر آهنربا مشخص کنید. برخی از تولیدکنندگان داده های نیروی کشش در هر متر نوار را منتشر می کنند - یک معیار مقایسه ای مفید. به دنبال حداقل باشید 150 نیوتن در هر متر نوار برای کاربردهای صورت عمودی .

جنس بدنه: پی وی سی در مقابل لاستیک

نوارهای پخ مغناطیسی پی وی سی سخت تر و پایدارتر از نظر ابعادی هستند، که آنها را برای کاربردهایی که به هندسه لبه بسیار دقیق نیاز دارند - برای مثال پیش ساخته های معماری مناسب می کند. نوارهای پخ مغناطیسی لاستیکی انعطاف پذیرتر هستند و به آنها اجازه می دهد تا منحنی های جزئی یا سطوح خارج از فرم را بدون ایجاد شکاف دنبال کنند. لاستیک همچنین تمایل دارد که در طول لایه برداری تمیزتر از سطح بتن آزاد شود و خطر آسیب سطح را کاهش دهد. برای تولید با حجم بالا، نوارهای پخ مغناطیسی لاستیکی اغلب عمر نوار بهتری را ارائه می دهند، زیرا انعطاف پذیری آنها فشار وارده بر رابط آهنربا-بدنه را در طول حذف فرم کاهش می دهد.

مقاومت در برابر دما

کارخانه های پیش ساخته اغلب از پخت با بخار برای تسریع افزایش قدرت استفاده می کنند. قدرت آهنربای فریت استاندارد به طور قابل توجهی تحت تأثیر دمای پخت با بخار (معمولاً 50 تا 70 درجه سانتیگراد) قرار نمی گیرد. با این حال، آهنرباهای نئودیمیم در دمای بالای 80 درجه سانتیگراد شروع به از دست دادن مغناطش دائمی خود می کنند ، به این معنی که آنها برای چرخه های پخت سریع در دمای بالا نامناسب هستند بدون اینکه سازنده درجه درجه بندی درجه حرارت بالا را تأیید کند. هنگام سفارش نوارهای پخ مغناطیسی برای کارهای پیش ساخته با بخار، این الزام را به صراحت مشخص کنید.

قطعات گوشه و انتهایی

سیستم‌های نوار پخ مغناطیسی خوب شامل قطعات گوشه‌ای هدفمند - گوشه‌های داخلی و خارجی 90 درجه - هستند که به پخ اجازه می‌دهند تا دور گوشه‌های ستون بپیچد، بدون اینکه مفاصل بریده شده ناخوشایند در محل بریده شوند. این قطعات گوشه‌ای باید به‌عنوان بخشی از سیستم مشخص شوند نه اینکه از طول‌های برش ساخته شوند، زیرا اتصالات برش محل منبع رایج نشت خمیر و نقص لبه‌ها هستند.

بتن لبه پخ در زمینه های معماری و طراحی

در بتن معماری - که گاهی به آن بتن صاف یا بتون بروت گفته می شود - لبه پخ یک ابزار زیبایی شناختی عمدی است به همان اندازه که یک ابزار کاربردی است. خط سایه ایجاد شده توسط یک نوار پخ، سطح را مفصل بندی می کند، هندسه عنصر را مشخص می کند، و به فرم های انبوه بتن کیفیتی تصفیه شده و دستکاری شده می دهد که لبه های مربع صاف فاقد آن هستند.

معمارانی که در سنت بتن اکسپوز کار می کنند - از Unité d'Habitation لوکوربوزیه تا پروژه های معاصر Tadao Ando - از خطوط پخ برای کنترل نحوه خواندن نور در سطوح بتنی استفاده کرده اند. الف پخ 25 میلی متری یک خط سایه به عرض تقریباً 35 میلی متر ایجاد می کند در شرایط نور شدید، که برای ثبت واضح در نور روز روی نما کافی است. یک پخ 10 میلی متری به عنوان یک خط ظریف، ظریف تر و مناسب برای سطوح داخلی که سطوح نور و فواصل دید متفاوت است، خوانده می شود.

برای پیش ساخته های معماری، ثبات عمق پخ و موقعیت در صدها یا هزاران پانل یکسان بسیار مهم است. هر گونه تغییر در موقعیت نوار هنگام نصب پانل ها باعث ایجاد ناهماهنگی قابل مشاهده می شود. نوارهای پخ مغناطیسی، با اجازه دادن به موقعیت سریع و قابل تکرار به علائم مرجع روی فرم فولادی، این ثبات را در مقیاس تولید قابل دستیابی می کنند، به گونه ای که نوارهای میخ شده یا چسبانده شده به سادگی نمی توانند به طور قابل اعتماد مطابقت داشته باشند.

برخی از معماران نوارهای پخ رنگی را مشخص می کنند - معمولاً یک بدنه PVC با رنگدانه یکپارچه - برای ایجاد یک تضاد رنگی عمدی در مخروط. این یک تکنیک غیرمعمول اما موثر برای ایجاد مفصل بصری قوی در نماهای پانل بزرگ است. نوارهای پخ مغناطیسی استاندارد در رنگ های خاکستری، سیاه و گاهاً سفید از تامین کنندگان اصلی با رنگ های سفارشی در دسترس هستند.

تعمیر و نگهداری و استفاده مجدد از نوارهای پخ مغناطیسی

برای دستیابی به حداکثر عمر مفید نوارهای پخ مغناطیسی، یک روال نگهداری مداوم ضروری است. نوارهایی که به سادگی در سطل زباله بین دو بار ریخته می شوند، بقایای بتن را جمع می کنند، دچار آسیب آهنربا می شوند و خراش های سطحی ایجاد می کنند که به سطح بتن منتقل می شود.

1. بلافاصله پس از جداسازی تمیز کنید. بقایای بتن روی سطح نوار به راحتی در صورت تازه بودن پاک می شود و پس از عمل آوری بسیار دشوار است. از یک سوهان پلاستیکی – نه ابزار فلزی که بدنه PVC یا لاستیکی را خراش می دهد – استفاده کنید و با آب بشویید.
2. آرایه آهنربا را بررسی کنید. پس از تمیز کردن، یک صفحه فولادی را در امتداد پایه نوار بکشید. هر قسمتی که محکم نگه ندارد نشان دهنده خرابی یا جابجایی آهنربا است. گاهی اوقات خرابی های آهنربایی فردی می تواند توسط تامین کننده تعمیر شود. نوارهای دارای چندین شکست آهنربا باید بازنشسته شوند.
3. به صورت افقی ذخیره کنید. انباشتن نوارها به صورت عمودی یا تکیه دادن آنها به دیوارها باعث تاب برداشتن طولانی مدت، به ویژه در نوارهای PVC می شود. به صورت تخت در قفسه های برچسب دار که بر اساس اندازه پروفایل سازماندهی شده اند ذخیره کنید.
4. قبل از هر بار ریختن ماده رهاسازی بمالید. حتی پس از تمیز کردن، یک پوشش تازه از ماده رهاسازی را هم روی وجه مثلثی نوار و هم روی پایه ای که با فرم فولادی تماس دارد، بمالید. این کار هم از سطح نوار محافظت می کند و هم برداشتن فرم را آسان تر می کند.
5. چرخه های استفاده از گزارش در تاسیسات پیش ساخته با حجم بالا، ردیابی تعداد ریزش در هر مجموعه نوار امکان جایگزینی فعال را قبل از شروع تخریب سطح بر کیفیت بتن نهایی می دهد. اکثر تولید کنندگان توصیه می کنند نوارها را در 80٪ از چرخه استفاده مجدد خود جایگزین کنید به جای اینکه منتظر شکست قابل مشاهده باشید.

تجزیه و تحلیل هزینه: نوارهای پخ مغناطیسی در مقابل روش های سنتی

یک مقایسه هزینه واقعی باید هزینه مواد، زمان کار برای نصب و حذف، فرکانس تعویض نوار و هرگونه هزینه اضافی برای تعمیر نقص را در نظر بگیرد. مثال زیر از یک مرکز فرضی تولید پیش ساخته استفاده می کند که 50 عنصر ستون در هفته ریخته می شود که هر کدام به 12 متر خطی نوار پخ 20 میلی متری نیاز دارند.

اعداد بالا این را روشن می کند هزینه واحد بالاتر نوارهای پخ مغناطیسی به طور کامل با صرفه جویی در نیروی کار در اولین سال تولید جبران می شود. . صرفه جویی مداوم سالانه ناشی از کاهش کار و تعمیر نقص قابل توجه است. برای تاسیساتی که 50 عنصر در هفته تولید می‌کند، تغییر از فوم به نوارهای پخ مغناطیسی می‌تواند سالانه بیش از 15000 دلار در هزینه‌های مستقیم صرفه‌جویی کند - قبل از محاسبه کیفیت بهبود یافته و کاهش نرخ رد مشتری.

کد و مشخصات مورد نیاز برای لبه های پخ

لبه های پخ همیشه اختیاری نیستند. چندین کد و مشخصات پرکاربرد الزامات پخ را بر بتن سازه ای تحمیل می کنند.

• ACI 301 (ایالات متحده آمریکا): مستلزم این است که تمام گوشه های در معرض بتن شکل گرفته پخ یا شعاع دریافت کنند مگر اینکه طور دیگری مشخص شده باشد. اندازه پخ پیش فرض در مواردی که مشخص نشده است ¾ اینچ (تقریباً 19 میلی متر) است.
• BS EN 13670 (اروپا): الزامات پخ را برای بتن در کلاس های نوردهی XC3 و بالاتر، با حداقل پخ 15 میلی متر در تمام لبه های سازه ای در معرض در محیط های متوسط تا شدید مشخص می کند.
• AS 3610 (استرالیا): استاندارد قالب که نیاز به نوارهای پخ یا معادل آن در تمام گوشه های بیرونی دارد، مگر اینکه نقشه های طراحی به طور خاص اجازه لبه های مربعی را بدهد.
• طراحی پل ASSHTO LRFD (ایالات متحده آمریکا): به حداقل پخ 25 میلی متری روی تمام لبه های در معرض بتن پل در شرایط نوردهی XS و XD نیاز دارد.
• CIRIA C660 / C766 (بریتانیا): اسناد راهنمایی برای ترک های حرارتی در سنین پایین در بتن لبه های پخ را برای کاهش اثرات تمرکز تنش در گوشه های قالب توصیه می کنند - عاملی در شروع اولیه ترک های حرارتی.

هنگام بررسی مشخصات پروژه، نقشه‌های سازه و بخش‌های مشخصات پروژه را برای الزامات شکل‌دهی بررسی کنید. غیرعادی نیست که الزامات پخ در مشخصات ظاهر شود اما روی نقشه ها ابعادی نداشته باشد و به پیمانکار واگذار شود تا اندازه مورد نظر را قبل از سفارش مواد شکل دهی با طراح تایید کند.