راهنمای سیم بند میلگرد: سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته

آنچه که سیم بند میلگرد در واقع در ساخت و ساز بتنی پیش ساخته انجام می دهد

سیم کشی میلگرد قفس های فولادی تقویت کننده را در حین قرار دادن بتن و عمل آوری در کنار هم نگه می دارد. در تولید بتن پیش ساخته، این کار در ریزش متوقف نمی شود - مستقیماً بر عملکرد ایمن سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته در هنگام خروج عنصر از بستر ریخته گری تأثیر می گذارد. یک قفس ضعیف تحت ارتعاش جابه جا می شود، میلگردها را از موقعیت خارج می کند و عمق جاسازی لنگرهای بالابر ریخته گری را کاهش می دهد. نتیجه یک درج بالابر است که نمی تواند بار نامی خود را حمل کند.

پاسخ کوتاه: سیم کراوات میلگرد یک ابزار پشتیبانی ساختاری است، نه فقط یک ماده خانه داری. در کارخانه‌های پیش‌ساخته‌ای که پانل‌های دیواری، سه راهی‌های دوبل، ستون‌ها و تیرها را تولید می‌کنند، گیج سیم کشی، الگوی پیچش و فاصله اتصال همگی به این موضوع کمک می‌کنند که آیا قفس تقویت‌کننده به تلورانس‌های طراحی در طول چرخه ریخته‌گری پایبند است یا خیر. قفسی که حتی 10 میلی متر از موقعیت طراحی خود حرکت می کند، می تواند پوشش روی یک لنگر حلقه بالابر را به خطر بیندازد و ظرفیت بیرون کشیدن موثر را با یک حاشیه قابل اندازه گیری کاهش دهد.

این مقاله تصویر کاملی را پوشش می‌دهد: انواع سیم و مشخصات، نحوه تعامل سیم بند با سخت‌افزار پیش ساخته بالابر، الگوهای پیوند عملی برای هندسه‌های عناصر مختلف، داده‌های بارگذاری که در محل مهم هستند، و چارچوب انطباق که هم بر انتخاب سیم و هم طراحی سیستم بالابر حاکم است.

انواع سیم کراوات میلگرد و مشخصات آنها

همه سیم های کراوات یکسان نیستند. تفاوت بین محصولات زمانی معنی دار است که در داخل یک قالب پیش ساخته کار می کنید که در آن تلورانس ها تنگ است و قفس تقویت کننده باید هندسه خود را تحت فشار ریختن بتن نگه دارد که می تواند به سرعت جریان چند متر مکعب در دقیقه برسد.

سیم کراوات آنیل شده مشکی

سیم آنیل شده سیاه پرمصرف ترین سیم کراوات میلگرد در سطح جهان است. با کشیدن سیم فولادی کم کربن و سپس بازپخت آن در دمای بین 650 درجه سانتیگراد تا 750 درجه سانتیگراد برای بازیابی شکل پذیری از دست رفته در طول فرآیند کشش تولید می شود. فرآیند بازپخت یک سطح اکسید تیره - از این رو "سیاه" باقی می‌گذارد و سیم را به اندازه‌ای نرم می‌کند که به راحتی با دست یا با یک تفنگ کراوات بدون شکستگی بپیچد.

گیج های استاندارد مورد استفاده در کارهای پیش ساخته از محدوده گیج 16 (قطر 1.6 میلی متر) تا گیج 18 (قطر 1.2 میلی متر) . استحکام کششی معمولاً بین 350 مگاپاسکال تا 550 مگاپاسکال است. ازدیاد طول در هنگام شکست معمولاً 20٪ یا بیشتر است، که به سیم اجازه می دهد تا به طور تمیز در اطراف میله های متقاطع بدون شکستگی بپیچد. وزن کویل معمولاً در دسترس است قرقره های 1 کیلوگرمی، 5 کیلوگرمی و 25 کیلوگرمی است که 25 کیلوگرم استاندارد خطوط تولید کارخانه پیش ساخته است.

سیم کراوات گالوانیزه

سیم کراوات گالوانیزه دارای پوشش روی است که توسط گالوانیزه گرم یا الکترو گالوانیزه اعمال می شود. سیم گالوانیزه گرم دارای ضخامت پوشش است 45 تا 85 میکرون ، در حالی که سیم الکترو گالوانیزه در 5 تا 25 میکرون نازکتر است. در بتن پیش ساخته در نظر گرفته شده برای محیط های دریایی، سازه های ساحلی یا زیرساخت های در معرض نمک های یخ زدایی، سیم گالوانیزه برای جلوگیری از زنگ زدگی که می تواند به سطح عناصر معماری نفوذ کند، مشخص شده است.

سیم گالوانیزه سفت تر از سیم آنیل سیاه شده همان سنج است. این مشکلی برای بستن دستی نیست، اما می‌تواند باعث ایجاد مشکلاتی در تفنگ‌های خودکاری شود که برای سیم نرم‌تر کالیبره شده‌اند. اپراتورها معمولاً هنگام تغییر به سیم گالوانیزه برای حفظ سازگاری دستگاه، یک اندازه گیج را کاهش می دهند - از گیج 16 به گیج 18.

سیم کراوات استیل ضد زنگ

سیم اتصال فولاد ضد زنگ درجه 304 و درجه 316 در کاربردهای پیش ساخته ویژه که در آن مقاومت درازمدت در برابر خوردگی حیاتی است استفاده می شود - سازه های دریایی، کارخانه های تصفیه آب و پانل های معماری ممتاز که کیفیت سطح باید برای چندین دهه بی عیب و نقص باقی بماند. سیم ضد زنگ سخت تر از سیم آنیل شده سیاه است. استحکام کششی می تواند بیشتر شود 700 مگاپاسکال . بستن با دست سخت‌تر است و دستکش ضروری است زیرا انتهای سیم‌ها تیزتر است و پشت فنری برجسته‌تر است.

سیم کراوات با روکش پی وی سی

سیم با روکش پی وی سی گاهی اوقات در کارهای پیش ساخته استفاده می شود که در آن دم سیم نباید با سطح قالب تماس داشته باشد و اثر زنگ زدگی بر روی سطح در معرض عنصر باقی بماند. این پوشش عایق الکتریکی را فراهم می کند و از تماس مستقیم فلز به فلز با قالب فولادی جلوگیری می کند. ضخامت پوشش معمولی 0.3 میلی متر تا 0.5 میلی متر است. این یک محصول خاص است اما برای پروژه های پیش ساخته معماری که در آن پرداخت سطح یک الزام قراردادی است ارزش دانستن دارد.

نحوه اتصال سیم بند میلگرد به a سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته

سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته مجموعه ای هماهنگ از اجزاء است: لنگرها یا حلقه های ریخته گری که در طول ساخت تعبیه شده اند، سخت افزارهای بالابر مانند کلاچ یا غل، تیرهای پخش کننده و جرثقیل یا بالابر که نیروی رو به بالا را فراهم می کند. چیزی که همه اینها را به هم پیوند می دهد - به معنای واقعی کلمه - قفس میلگردی است که لنگرها به آن محکم شده اند. سیم کشی محیطی است که از طریق آن قفس شکل خود را تا لحظه ریختن بتن در اطراف لنگرها حفظ می کند.

هنگامی که یک نقطه لنگر قبل یا در حین ریختن از موقعیت خود خارج می شود، عواقب آن جنبه زیبایی ندارد. یک حلقه بالابر که برای قرار گرفتن در عمق 80 میلی متری از سطح طراحی شده بود و به عمق 55 میلی متری ختم می شود، بخش قابل توجهی از ظرفیت کشش خود را از دست داده است. بسته به ترکیب بتن و هندسه عنصر، این می تواند محدودیت بار کاری را کاهش دهد 20 تا 40 درصد . در یک پانل دیواری پیش ساخته 10 تنی که توسط چهار لنگر بلند می شود، این نوع خطا این خطر واقعی را ایجاد می کند که یک یا چند لنگر تحت بارهای دینامیکی درگیر در بالابر از کار بیفتند.

لنگرهای بلند کردن بازیگران و الزامات آنها

متداول ترین لنگرهای ریخته گری مورد استفاده در سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته عبارتند از:

• درج های فرول (سوکت های رزوه ای کوتاه که همسطح سطح قرار می گیرند)
• درج های سیم پیچ (لنگرهای سیم پیچ رزوه ای برای استفاده با پیچ های سیم پیچ)
• حلقه های بالابر (حلقه های سیم یا میلگرد که از سطح بالایی بیرون می زند)
• لنگرهای صفحه تخت با کلیدهای برشی تعبیه شده در دال
• لنگرهای صفحه گردان برای بلند کردن چند جهته

هر یک از اینها باید قبل از ریختن به قفس میلگرد به صورت مکانیکی محکم شوند. سیم کراوات میلگرد روش استاندارد بستن است. درج‌های فرول معمولاً به میله‌های مجاور با یک کراوات شکل هشت و با استفاده از سیم بازپخت سیاه گیج 16 بسته می‌شوند، حداقل دو بار در اطراف پایه درج قرار می‌گیرند و می‌پیچند تا محکم شوند. حلقه‌های بالابر در پایه خود، جایی که حلقه از بتن خارج می‌شود، بسته می‌شوند - سیم مانع از فشار بیشتر حلقه توسط فشار بتن در طول ارتعاش می‌شود.

سازندگان لنگر حداقل الزامات اتصال را در اسناد فنی خود مشخص می کنند. Halfen، Meadow Burke، Pfeifer، و Leviat همگی راهنماهای نصب را منتشر می کنند که توضیح می دهد که چه تعداد کراوات مورد نیاز است و در چه مکان هایی روی بدنه لنگر است. پیروی از این راهنماها اختیاری نیست - بخشی از زنجیره ضمانت و مسئولیت است. استفاده از سیم گیج نامناسب، تعداد ناکافی پیچش، یا رد کردن بند روی لنگر، گواهی ظرفیت نامی لنگر را به طور کامل باطل می کند.

بارهای دینامیکی در طول بلند کردن و چرا یکپارچگی قفس مهم است

وزن ثابت تنها بخشی از داستان است. یک عنصر بتنی پیش ساخته که توسط جرثقیل بلند می شود، عوامل تقویت دینامیکی را تجربه می کند که باعث افزایش بار موثر بر روی هر لنگر می شود. اکثر سیستم های بالابر برای استانداردهای مهندسی بتن پیش ساخته از یک عامل دینامیکی استفاده می کنند 1.3 تا 2.0 بسته به شرایط آسانسور یک عنصر 5 تنی که در یک سایت ساختمانی با یک لنگر در شرایط ایده آل بلند می شود، باید دارای آن لنگر حداقل 6.5 تن باشد تا ضریب دینامیکی 1.3 را برآورده کند - قبل از اعمال هر گونه فاکتور ایمنی.

این بدان معنی است که حرکت قفس در طول ریخته‌گری، ناشی از شل شدن یا مفقود شدن سیم اتصال میلگرد، می‌تواند در سناریوی خرابی سیستم بالابر حتی زمانی که لنگر به درستی برای بار محاسبه‌شده انتخاب شده باشد، آبشار پیدا کند. یک قفس که به خوبی گره خورده باشد، لوکس نیست، بلکه یک نیاز مسیر بار است.

الگوهای کراوات برای قفس های تقویتی پیش ساخته

نحوه استفاده از سیم کشی میلگرد در تقاطع های میلگرد بر سختی قفس، زمان لازم برای ساخت قفس و کیفیت مجموعه تمام شده تأثیر می گذارد. در تولید بتن پیش ساخته، جایی که سرعت و دقت تولید هر دو مهم هستند، انتخاب الگوی کراوات یک تصمیم مهندسی عملی است، نه فقط یک عادت میدانی.

کراوات ساده (اسنپ کراوات)

Snap tie سریعترین تای برای اجراست. سیم به صورت مورب در اطراف تقاطع حلقه می شود، دو انتهای آن با هم بالا می آیند و یک قلاب یا انبردست آنها را می پیچد تا زمانی که سیم به خود گاز بزند. تعداد کل پیچش معمولاً دو تا سه چرخش کامل است. این کراوات برای تقاطع‌های داخلی غیرسازه‌ای در دال‌ها و دیوارها مناسب است که عملکرد اصلی آن مونتاژ قفس به جای کنترل دقیق موقعیت است.

شکل-هشت کراوات

کراوات فیگور هشت یا زین سیم را به شکل شکل هشت دور هر دو میله در محل تقاطع می پیچد. این یک اتصال پایدارتر ایجاد می کند که در برابر چرخش میله ها نسبت به یکدیگر مقاومت می کند. کراوات ارجح برای لنگر کراوات آف و برای تقاطع های نزدیک به محیط یک عنصر پیش ساخته که فشار بتن در حین ریزش بالاترین است. کراوات فیگور هشت تقریباً 30 درصد طولانی‌تر از کراوات اسنپ طول می‌کشد، اما ثبات موقعیتی بسیار بهتری را ارائه می‌دهد.

کراوات کراس (دوبل)

یک کراوات ضربدری سیم را در اطراف تقاطع قبل از پیچاندن دو برابر می کند. این در نقاط پر بار استفاده می شود - گوشه ها، مناطق شلوغ، و مکان هایی که چندین میله در نزدیکی یک لنگر بالابر همگرا می شوند. برخی از مشخصات پیش ساخته نیاز به اتصالات متقاطع در هر سومین تقاطع در امتداد میله های محیطی برای حفظ هندسه قفس در طول حمل و نقل قفس مونتاژ شده از ایستگاه اتصال به قالب دارند. این برای عناصر بزرگ مانند سه راهی های دوتایی و بالابرهای استادیوم که قفس ممکن است 20 تا 30 متر با جرثقیل قبل از قرارگیری طی کند اهمیت دارد.

کراوات تفنگ

تفنگ‌های خودکار مانند Max RB441T یا Makita DTR180 سیم‌پیچ‌های پیش‌بریده را مستقر می‌کنند و در کمتر از یک ثانیه در هر تقاطع یک اتصال را کامل می‌کنند. در عملیات پیش ساخته بزرگ، استفاده از تفنگ کراوات زمان بستن را کاهش می دهد 60% تا 70% در مقایسه با گره زدن دستی، و تعداد پیچ های ثابت یکنواختی را بهبود می بخشد. محدودیت این است که اسلحه های کراوات روی تشک های تخت بهترین کار را دارند. در مجموعه‌های قفس سه‌بعدی با فاصله میله‌های تنگ، بستن دست در مناطق شلوغ ضروری است.

سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته: بررسی اجمالی اجزا و رتبه بندی بار

درک سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته به معنای درک هر جزء در زنجیره بار است، از لنگر ریخته شده به بتن تا قلاب جرثقیل در بالا. هر پیوند در این زنجیره باید برای حداقل بار یکسان رتبه بندی شود. یک پیوند ضعیف در هر نقطه از سیستم ظرفیت امن سیستم را مشخص می کند.

بازیگران مجریان

لنگرهای ریخته گری پایه و اساس هر سیستم بالابری برای بتن پیش ساخته هستند. ظرفیت آنها به مقاومت فشاری بتن در زمان بالابر، عمق تعبیه لنگر، فاصله لبه ها، فاصله بین لنگرها و زاویه بار اعمال شده بستگی دارد. اکثر سازندگان جداول بارگذاری را برای مقاومت فشاری بتن 20 مگاپاسکال، 25 مگاپاسکال، 30 مگاپاسکال و 40 مگاپاسکال منتشر می کنند. یک لنگر معمولی بالابر دارای امتیاز محدودیت بار کاری 5 تن (WLL) در بتن 30 مگاپاسکال ممکن است تا 3.5 تن کاهش یابد اگر بالابر زمانی اتفاق بیفتد که بتن تنها به 20 مگاپاسکال رسیده باشد.

به همین دلیل است که کارخانه های پیش ساخته همیشه قبل از رهاسازی عناصر برای بلند کردن، مقاومت بتن را بررسی می کنند. آزمایش غیر مخرب با چکش اشمیت یا آزمایش بیرون کشیدن مکعب های همراه که در کنار المنت سخت شده اند، داده های قدرت مورد نیاز برای تایید ظرفیت لنگر را می دهد.

بلند کردن کلاچ و قلاب

کلاچ های بالابر قلاب جرثقیل یا تیر پخش کننده را به لنگر ریخته گری متصل می کند. برای درج های رزوه ای، یک کلاچ رزوه ای منطبق قبل از بالابر درگیر و قفل می شود. برای بلند کردن حلقه ها، یک قلاب یا غل از حلقه عبور می کند. کلاچ ها باید با سیستم لنگر سازگار باشند—استفاده از کلاچ از خانواده محصولات سازنده های مختلف می تواند ظرفیت اتصال نامی را تا حداکثر کاهش دهد. 50% زیرا هندسه انتقال بار بین بدنه کلاچ و سر لنگر تغییر می کند.

پرتوهای پخش کننده

تیرهای پخش کننده زمانی استفاده می شوند که یک عنصر پیش ساخته دارای چندین نقطه لنگر باشد و قلاب جرثقیل باید بار را به صورت عمودی اعمال کند نه زاویه دار. زوایای زنجیر بسیار مهم است: یک زنجیر دو پا با زاویه 60 درجه بین پاها بار را در هر پا افزایش می دهد. 15 درصد نسبت به عمودی . در یک زاویه شامل 120 درجه، هر پایه بیش از وزن عنصر را حمل می کند زیرا هندسه بر خلاف سیستم عمل می کند. تیرهای پخش کننده با نزدیک نگه داشتن تمام پایه های زنجیر به حالت عمودی این مشکل را برطرف می کنند.

برای عناصر پیش ساخته بزرگ - تیرهای پل بیش از 20 متر، بالابرهای استادیوم، و پانل های نمای پیش ساخته بزرگ - می توان تیرهای پخش کننده را به منظور مطابقت با طرح لنگر یک نوع عنصر خاص ساخت. این تیرآهن های ساخته شده قبل از ورود به سرویس کالیبره شده و بار آزمایش می شوند.

طناب سیمی و زنجیر

تسمه های طناب سیم و زنجیر اتصال دهنده های انعطاف پذیر بین تیر پخش کننده و قلاب جرثقیل یا مستقیماً بین لنگر و قلاب در آسانسورهای ساده تر هستند. هر دو توسط WLL رتبه‌بندی می‌شوند و بر اساس تعداد پاها و زاویه تسمه در معرض کاهش هستند. در بالابر پیش ساخته، زنجیر چهار پا با حلقه های اصلی رایج هستند زیرا آنها بار را در هر چهار لنگر به طور همزمان توزیع می کنند و می توانند برای بارهای نامتقارن تنظیم شوند.

محاسبه ظرفیت مورد نیاز یک سیستم بالابر برای بتن پیش ساخته

برنامه ریزی بالابر برای بتن پیش ساخته یک کار مهندسی است، نه قضاوت سایت. دنباله محاسبه از منطق تعریف شده ای پیروی می کند که با جرم عنصر شروع می شود و از طریق عوامل دینامیکی، عوامل ایمنی و کاهش هندسی به جلو پیش می رود تا به حداقل ظرفیت نامی مورد نیاز برای هر جزء در سیستم بالابر برسد.

مرحله 1: جرم عنصر را تعیین کنید

بتن با وزن معمولی دارای چگالی تقریبی است 2400 کیلوگرم بر متر مکعب . مخلوط بتن سبک وزن مورد استفاده در برخی از برنامه های پیش ساخته می تواند تا 1800 کیلوگرم بر متر مکعب باشد. جرم عنصر از نقشه های طراحی محاسبه می شود. برای پانل دیواری به طول 6 متر، ارتفاع 3 متر و ضخامت 200 میلی متر با استفاده از بتن با وزن معمولی: 6 × 3 × 0.2 × 2400 = 8640 کیلوگرم یا تقریباً 8.6 تن.

مرحله 2: ضریب دینامیک را اعمال کنید

عامل دینامیکی نیروهای شتاب را در طول بلند کردن جرثقیل، از جمله برداشتن از بستر ریخته‌گری و قرار گرفتن در موقعیت، محاسبه می‌کند. PCI (موسسه بتن پیش ساخته/پیش تنیده) و استانداردهای مشابه معمولاً یک عامل پویا از 1.5 برای شرایط عادی بلند کردن در یک محیط کارخانه پیش ساخته، و تا 2.0 برای بالابرهای جرثقیل که شامل سفر افقی در فواصل طولانی یا بالابرها در شرایط باد می شود. اعمال 1.5 بر روی پانل 8.6 تنی، بار دینامیکی 12.9 تن را ایجاد می کند.

مرحله 3: ضریب ایمنی را اعمال کنید

فاکتورهای ایمنی برای اجزای سیستم بالابر توسط استانداردهایی مانند EN 13155 (ضمیمه های بالابر بار غیر ثابت)، AS/NZS 4991 و کدهای جرثقیل و دکل محلی تنظیم شده است. برای لنگرها و کلاچ های ریخته گری، یک فاکتور ایمنی از 4:1 بیش از بار شکست نامی معمولاً برای رسیدن به WLL اعمال می شود. این قبلاً در جدول WLL منتشر شده سازنده لنگر تعبیه شده است، بنابراین وظیفه برنامه ریز این است که مطمئن شود WLL منتشر شده از بار دینامیکی فراتر می رود.

مرحله 4: حساب تعداد نقاط لنگر و توزیع بار

بار دینامیکی 12.9 تنی در تمام نقاط لنگر فعال توزیع می شود. اگر پانل دیواری 8.6 تنی از چهار لنگر استفاده کند که به طور متقارن چیده شده اند، هر لنگر از نظر تئوری 3.2 تن را حمل می کند. با این حال، تمرین مهندسی سیستم بالابر به رسمیت می‌شناسد که اشتراک بار کامل در چهار نقطه به دلیل تحمل در محل لنگر و موقعیت قلاب جرثقیل بعید است. یک فرض محافظه کارانه رایج این است که تنها سه لنگر از چهار لنگر در هر زمان بار را حمل می کنند، به این معنی که هر لنگر باید برای 12.9 / 3 = 4.3 تن WLL .

کاربرد عملی سیم کراوات در اطراف لنگرهای بالابر

اجرای صحیح سیم اتصال میلگرد در اطراف لنگرهای بالابر نسبت به بستن تقاطع های میله استاندارد به دقت بیشتری نیاز دارد. لنگر یک جزء بحرانی بار است و موقعیت آن نسبت به سطح بتن و آرماتور اطراف آن باید دقیق باشد.

روش اتصال فرول درج

درج‌های فرول سوکت‌های رزوه‌ای استوانه‌ای یا مخروطی هستند که همسطح با سطح بتن ریخته می‌شوند. آنها معمولاً از آهن یا فولاد شکل‌پذیر ساخته می‌شوند و دارای یک فلنج پایه یا میله تقویت‌کننده هستند که برای اتصال به توده بتن به آنها جوش داده شده است. روش سیم کشی برای درج فرول به صورت زیر است:

1. درج را در محل درست روی صفحه قالب قرار دهید، مطمئن شوید که دهانه نخ با یک پلاگ فوم مهر و موم شده است تا از نفوذ بتن جلوگیری شود.
2. حلقه ای از سیم آنیل شده سیاه گیج 16 را از طریق اتصال پایه درج و اطراف نزدیکترین میله طولی عبور دهید.
3. یک حلقه سیم کشی دوم را در اطراف نزدیکترین میله عرضی عمود بر اول اضافه کنید.
4. هر دو بند را با یک ابزار قلاب محکم بچرخانید - حداقل سه چرخش کامل. دم را به 20 میلی متر برش دهید و آن را صاف خم کنید تا از تماس با قالب جلوگیری کنید.
5. قبل از شروع ریختن، بررسی کنید که درج با صفحه قالب هم سطح باشد - نه مغرور و نه فرورفته.

روش بستن حلقه بلند کردن

حلقه‌های بالابر حلقه‌های سیمی یا میلگردی هستند که از سطح بالایی یک عنصر پیش ساخته بیرون می‌آیند و توسط یک کلاچ یا قید جرثقیل قلاب می‌شوند. پایه های تعبیه شده آنها باید بسته شود تا از پایین آمدن حلقه در هنگام لرزش بتن جلوگیری شود.

1. حلقه را در محل طراحی قرار دهید، به طوری که پایه های تعبیه شده به موازات میلگردهای تقویت کننده اصلی یا از روی آنها عبور کنند، همانطور که در نقشه طراحی مشخص شده است.
2. هر پایه تعبیه شده را با استفاده از یک بند شکل هشت در حداقل دو نقطه در امتداد هر پایه به نزدیکترین میله تقویت کننده ببندید.
3. اگر حلقه دارای صفحه پایه یا پایه باز است، صفحه را با استفاده از گره های ضربدری به حداقل دو میله ببندید.
4. قبل از ریختن، اطمینان حاصل کنید که ارتفاع طرح حلقه در بالای سطح بالایی با طرح مطابقت دارد.

خطاهای رایجی که باید از آنها اجتناب کرد

• استفاده از سیم کم اندازه (گیج 20 یا کوچکتر) برای اتصال لنگر - سیم تحت فشار ارتعاش بتن کشیده می شود و امکان حرکت لنگر را فراهم می کند.
• هنگامی که دو اتصال عمود بر هم مشخص شده اند، فقط به یک میله متصل می شوند - مهار تک محوری امکان چرخش را می دهد.
• پیچاندن بیش از حد سیم کراوات تا زمانی که ببندد - یک بند شکسته در یک لنگر مهار صفر را ایجاد می کند و باید قبل از ریختن تعویض شود.
• باقی ماندن دم‌های سیم بلند که با سطح قالب تماس می‌گیرند - اینها علائم سطحی ایجاد می‌کنند و روی عناصر معماری، لکه‌های زنگ‌زدگی قابل مشاهده پس از قالب‌گیری ایجاد می‌کنند.
• رد کردن اتصالات روی لنگرهایی که در قالب "پایدار" به نظر می رسند - ارتعاش بتن در حین تراکم می تواند حتی سخت افزار ظاهراً پایدار را چندین میلی متر جابه جا کند.

استانداردها و انطباق برای سیم بند میلگرد و سیستم های بالابر پیش ساخته

هر دو سیستم سیم کشی میلگرد و بالابر برای بتن پیش ساخته توسط استانداردهای فنی کنترل می شوند. انطباق با این استانداردها در پروژه های ساختمانی اختیاری نیست - این یک پیش شرط برای پوشش بیمه، تایید مقررات و حفاظت از مسئولیت سازنده است. استانداردهای مربوطه بر اساس منطقه متفاوت است، اما مراجع کلیدی در الزامات آنها سازگار هستند.

استانداردهای سیم بند میلگرد

• ASTM A82 / A82M (ایالات متحده آمریکا): مشخصات استاندارد برای سیم فولادی، ساده، برای تقویت بتن - برای سیم مورد استفاده در تولید سیم کشی اعمال می شود.
• BS EN 10218 (اروپا): محصولات سیم و مفتول فولادی - روش‌های آزمایش عمومی، شامل تست خواص ابعادی و مکانیکی.
• GB/T 343 (چین): استاندارد سیم فولادی کم کربن همه منظوره، که به طور گسترده توسط تولید کنندگان سیم کشی چینی ارجاع شده است.
• JIS G 3532 (ژاپن): استاندارد سیم فولادی کم کربن که سیمی را می پوشاند که از آن محصولات سیم کشی تولید می شود.

استانداردهای سیستم های بالابر در بتن پیش ساخته

• EN 13155:2003 A2:2009 : ملحقات باربری غیر ثابت - الزامات ایمنی برای لنگرهای ریخته گری و کلاچ های بالابر مورد استفاده در اروپا.
• کتابچه راهنمای طراحی PCI ویرایش هشتم : مرجع اولیه برای طراحی بتن پیش ساخته و پیش تنیده در آمریکای شمالی، شامل فصل کاملی در مورد جابجایی، حمل و نقل و نصب است که طراحی سیستم بالابر را پوشش می دهد.
• AS 3850 (استرالیا): استاندارد ساخت و ساز بتن شیب دار، که شامل الزامات درج های بالابر، میله های درجه یک و حداقل مقاومت بتن مورد نیاز قبل از بلند شدن است.
• OSHA 29 CFR 1926.753 (ایالات متحده آمریکا): استفاده از جرثقیل و اسکله در ساخت و ساز را پوشش می دهد، از جمله الزامات مربوط به بازرسی دکل و صلاحیت اپراتور که برای بالابرهای پیش ساخته اعمال می شود.

در عمل، مستندات انطباق برای عملیات بالابر پیش ساخته شامل طرح بلند کردن المنت، جداول WLL سازنده لنگر که به مقاومت بتن المان ارجاع شده است، سابقه بازرسی شخص ثالث نصب لنگر، و گواهینامه جرثقیل و تجهیزات دکلینگ می باشد. سیم بند میلگرد بخشی از این تصویر از طریق پرونده بازرسی قفس است که باید تأیید کند که همه لنگرها طبق مشخصات قبل از ریختن بسته شده اند.

برآورد مصرف سیم بند میلگرد برای پروژه های پیش ساخته

مدیران پروژه و تیم های تدارکات باید مصرف سیم میلگرد را به طور دقیق تخمین بزنند تا از تاخیر تولید ناشی از کمبود مواد جلوگیری کنند. مصرف سیم بستگی به فاصله میله، قطر میله، ضخامت عنصر و الگوی اتصال استفاده شده دارد. قانون کلی صنعت برای کارهای پیش ساخته استاندارد است 8 تا 12 کیلوگرم سیم کشی در هر تن فولاد تقویت کننده . برای قفس هایی با فاصله کم در عناصر ساختاری با فاصله میله های نزدیک (مرکز 100 میلی متر)، مصرف می تواند به 15 کیلوگرم در تن برسد.

مثال کار شده: تولید پانل دیواری پیش ساخته

یک کارخانه پیش ساخته که 50 پانل دیواری در هفته تولید می کند که هر کدام حاوی 180 کیلوگرم فولاد تقویت کننده است، از 50 × 180 = 9000 کیلوگرم میلگرد در هفته استفاده می کند. به میزان مصرف 10 کیلوگرم سیم کشی به ازای هر تن میلگرد، نیاز هفتگی سیم کشی است. 90 کیلوگرم . در کلاف های 25 کیلوگرمی، تقریباً 4 کلاف در هفته است. اکثر کارخانه های پیش ساخته دارای ذخیره بافری 2 تا 4 هفته ای هستند، بنابراین موجودی ثابت 8 تا 16 سیم پیچ سیم سیاه آنیل شده گیج 16 برای این حجم تولید خواهد بود.

وقتی اسلحه‌های کراواتی معرفی می‌شوند، مصرف کمی افزایش می‌یابد زیرا دستگاه پیچش ثابتی را با طول سیم مشخص در هر بند اعمال می‌کند و اپراتور تمایل دارد تا تقاطع‌های بیشتری را نسبت به یک کارگر دست‌بند در همان زمان ببندد. برنامه ریزی برای یک 10 تا 15 درصد افزایش می یابد در مصرف سیم هنگام انتقال از عمل بستن دستی به عملیات تفنگ کراواتی.

نقاط بازرسی کنترل کیفیت قبل از بلند کردن یک عنصر پیش ساخته

یک فرآیند کنترل کیفیت سیستماتیک که هم کار سیم میلگرد و هم اجزای سیستم بالابر را پوشش می دهد، قبل از خروج هر عنصر پیش ساخته از بستر ریخته گری ضروری است. چک لیست زیر نشان می دهد که کارخانه های پیش ساخته که به خوبی کار می کنند قبل از رهاسازی یک عنصر برای بلند کردن، از چه چیزی استفاده می کنند.

قبل از ریختن بتن

• تمام لنگرهای بالابر در مکان های مشخص شده با استفاده از گیج سیم و الگوی اتصال مشخص شده به قفس بسته می شوند.
• موقعیت های لنگر در مقابل نقشه طراحی بررسی می شوند - موقعیت های افقی و عمودی در محدوده تحمل ± 5 میلی متر.
• شمع های فوم یا کلاهک های پلاستیکی روی همه درج های رزوه دار قرار دارند.
• اسپیسرهای پوششی (صندلی ها و جداکننده های کراوات) در فواصل صحیح نصب می شوند تا عمق پوشش روی همه میله ها از جمله نزدیک نقاط اتصال لنگر بالابر حفظ شود.
• بازرسی قفس توسط بازرس QC امضا و ضبط شد.

بعد از برهنه کردن، قبل از بلند کردن

• مقاومت فشاری بتن با آزمایش تأیید شده است - حداقل مقاومت برای بلند کردن که توسط سازنده لنگر مشخص شده است برآورده شده است.
• تمام نخ های لنگر تمیز و بررسی می شوند - کلاچ ها را می توان درگیر و قفل کرد.
• اجزای سیستم بالابر (کلاچ، زنجیر، تیر پخش کننده) بازرسی شده و در تاریخ سرویس.
• بار کاری ایمن جرثقیل برای شعاع بالابر و جرم عنصر تأیید شد.
• طرح بالابر توسط اپراتور جرثقیل و ناظر دکل بازبینی و تایید شده است.

انتخاب سیم بند میلگرد برای محیط های مختلف پیش ساخته

انتخاب سیم یک تصمیم برای همه نیست. محیطی که عنصر پیش ساخته در آن خدمت می کند، الزامات کیفیت سطح و روش تولید همگی بر نوع سیم و گیج مناسب تأثیر می گذارند.

پیش ساخته سازه برای ساختمان ها

ستون ها، تیرها، دال ها و پانل های دیواری استاندارد برای ساختمان ها در محیط های غیر تهاجمی: سیم کراوات آنیل شده مشکی گیج 16 روی کلاف های 25 کیلوگرمی اتصالات محکم برای تقاطع های داخلی، بند های شکل هشت در میله های محیطی و موقعیت های لنگر. استفاده از تفنگ کراواتی برای عناصر تشک تخت (صفحه‌ها، پانل‌ها) برای بهبود سرعت و قوام تشویق می‌شود.

زیرساخت و پیش ساخته دریایی

تیرهای پل، گلگیرهای دریایی، پانل های دیوار دریا و زیرساخت های ساحلی: سیم 16 گیج گالوانیزه گرم . گالوانیزه از خونریزی زنگ زدگی در سطح بتن جلوگیری می کند، که هم از نظر زیبایی و هم برای دوام طولانی مدت در محیط های پر از کلرید اهمیت دارد. در جایی که از آرماتور فولاد ضد زنگ استفاده می شود (مناطق دریایی بسیار تهاجمی)، سیم اتصال فولادی ضد زنگ در درجه منطبق برای جلوگیری از خوردگی گالوانیکی در نقطه تماس سیم به میله مشخص شده است.

نماهای پیش ساخته معماری

پانل‌های سنگدانه‌های اکسپوز، نماهای بتنی صیقلی، و عناصر پشتی بتن مسلح با الیاف شیشه (GFRC): سیم با روکش PVC یا گالوانیزه، با مدیریت دقیق دم سیم. تمام دم های سیم باید به سمت خارج از سطح در معرض دید قرار گیرند و تا حداقل 15 میلی متر فاصله از هر سطح قالب خم شوند. برخی از مشخصات پیش ساخته معماری نیاز به علامت بازرسی مثبت دارند مبنی بر اینکه هیچ سیم فولادی لخت در 25 میلی متر از سطح ریخته گری وجود ندارد.

پیش ساخته در شرایط آب و هوای سرد

سیم آنیل شده سیاه در شرایط سرد کمی شکننده تر می شود. در دمای کمتر از 0 درجه سانتیگراد، پیش گرم کردن قرقره سیم یا کار در سالن ریخته گری گرم، خطر پارگی سیم در حین بستن را کاهش می دهد. کاهش ازدیاد طول در دماهای انجماد متوسط ​​است - معمولاً 2٪ تا 4٪ کمتر از 20 درجه سانتیگراد - اما در آب و هوای بسیار سرد (زیر 10- درجه سانتیگراد)، تغییر به سیمی با مشخصات کشیدگی بالاتر یا انداختن یک گیج یک احتیاط معقول است.

حمل و نقل و جابجایی سایت: جایی که کار سیم کشی آزمایش می شود

کیفیت سیم کشی قفس میلگرد نه تنها در حین بالا بردن از بستر ریخته گری بلکه در طول حمل و نقل و توالی نصب در محل آزمایش می شود. یک عنصر پیش ساخته ممکن است تا چهار بار قبل از نصب نهایی بلند شود: بالابر قالب زدایی، انتقال به انبار، بارگیری روی کامیون و قرار دادن نهایی. هر بالابر سیستم بالابری بتن پیش ساخته را تحت بارهای دینامیکی قرار می دهد. بین بالابرها، المان بر روی یک کامیون با تخت مسطح یا کم لودر حمل می شود، جایی که ارتعاش جاده بارگذاری چرخه ای را به بتن در اطراف درزهای لنگر اعمال می کند.

عناصری با قفس‌های ضعیف گره خورده که امکان حرکت قفس را در طول ریخته‌گری فراهم می‌کردند، ممکن است پس از حمل و نقل در اطراف مکان‌های لنگر، ترک خوردگی نشان دهند، حتی اگر اولین بالابر موفقیت‌آمیز به نظر برسد. ریز ترک‌ها تحت بارگذاری چرخه‌ای منتشر می‌شوند و می‌توانند باعث بیرون کشیدن لنگر در بارهای کمتر از WLL شوند. به همین دلیل است که اسناد بازرسی قفس با عنصر همراه است - اگر آسیب در محل کشف شود، سابقه بازرسی نقطه شروع بررسی است.

زنجیره تامین پیش ساخته تنها به اندازه ضعیف ترین مرحله کنترل کیفیت قابل اعتماد است. سیم کشی میلگرد در آن زنجیره اولیه است اما اثرات آن تا نصب نهایی منتشر می شود. درست کردن آن از همان ابتدا – نوع سیم صحیح، گیج صحیح، الگوی اتصال صحیح، و اتصال صحیح لنگر – مقرون به صرفه ترین سرمایه گذاری کنترل کیفیت در تولید بتن پیش ساخته است.